De verhuizing van de verzorgingsstaat

marc hoijtink 158 In het behalen van het beste resultaat. De Sint is trots op jullie, dus ga vooral zo door. De bewoners zijn jullie hier heel dankbaar voor. Toen Patricia klaar was, volgde er een korte conversatie met twee collega’s. Tabitha: ‘Eh… bewoners dankbaar? Ik weet niet of mevrouw Bouassati het daarmee eens is.’ [Mevrouw Bouassati is slachtoffer van huiselijk geweld]. Patricia begint ongemakkelijk te grinniken, waarop Jason in lachen uitbarst en de drie professionals de slappe lach krijgen. Tabitha veegt de tranen van haar wangen . ‘Ja sorry hoor, het is overal . ’ Toen ik Tabitha later vroeg wat zij bedoelde met ‘het is overal’, vertelde zij dat ze ‘van alle kanten’ de boodschap krijgt dat ze het eigen netwerk van mensen moet betrekken bij het oplossen van hun problemen. Of ze nu vanuit haar moederorganisatie werkt of met het nieuwe beleidsprogramma van de gemeente, steeds is het verhaal hetzelfde. Zelfs haar nieuwe stagiair begon haar daar- in al na een week te onderwijzen. Maar, zo stelt Tabitha, ‘zullen we dat misschien eerst eens aan de mensen zelf vragen, voor we met zijn allen gaan bepalen wat goed voor ze is?’ Moe werd ze ook van onderzoekers die plotseling belangstel- ling toonden voor haar werk, maar telkens weer dezelfde vraag stelden: hoe het haar verging met het betrekken van het eigen netwerk van mensen en de gezinnen die zij ondersteunt? Je kon er uiteindelijk maar beter om lachen, vond ze, zoals onlangs, naar aanleiding van de tekst op een poster van de gemeente die in de gang van hun kantoor hing met daarop in koeieletters de tekst: ‘Loslaten is liefde’. Alsof ze voor haar lol mensen bij zich houdt in haar toch al overvolle caseload. Haar collega had daarop voorge-