De verhuizing van de verzorgingsstaat

jan willem duyvendak en evelien tonkens 24 kregen. De logica van de roem wordt ook ingezet om het gevoel te bestrijden dat mensen met kostenbesparingen en budgetkor- tingen iets wordt afgenomen. De dragers van de huiselijke logica van zorg − de vrijwilligers, mantelzorgers en burgerinitiatiefne- mers − worden uitbundig geprezen. Dit gebeurt zowel in beleids- nota’s als bij de talloze prijzen die de afgelopen jaren in het leven zijn geroepen voor mantelzorgers, vrijwilligers en andere actieve burgers. In hoeverre we de logica van de roem ook terugzien bij interacties tussen professionals en cliënten is een vraag die in hoofdstuk 5 aan de orde komt. Tot slot: drie ambivalenties Mede aan de hand van de logica’s van Boltanski en Thévenot on- derzoeken we in dit boek drie centrale ambivalenties van de ‘be- loften van nabijheid’: • Hoe solidair is de belofte van nabijheid ? De verschuiving naar de huiselijke logica is een beweging van pas- sieve naar actieve solidariteit. Hoe wordt deze in de praktijk be- leefd door professionals en burgers? Wordt deze ook onderschre- ven en omarmd? Ontstaan er bij de huiselijke logica passende vormen van verbondenheid en solidariteit? En ontstaan er nieuwe vormen van solidariteit die een kritiek zijn op de huiselijke logica en die eerder putten uit andere logica’s? Deze vragen komen aan de orde in de hoofdstukken 3, 4, 5 en 6. • Wat is de rol van professionals bij de belofte van nabijheid? Met de verhuiselijking boet professionaliteit − in de zin van kwali- ficaties op basis van opleiding en ervaring − aan belang in en krijgt huiselijkheid binnen en buiten professioneel werken meer gewicht. Huiselijkheid buiten professioneel werken krijgt meer