De verhuizing van de verzorgingsstaat

de negen beloften van nabijheid 37 − ‘thuiskomen’, ‘het netwerk echt kennen’ − dus ook tot meer creatieve oplossingen (zie het eerder aangehaalde citaat uit Amster- dam bij de belofte van creativiteit). Kortom: bureaucratische afstand belemmert volgens het huidige beleid vijf van de negen beloften van nabijheid, namelijk efficiën- tie door korte lijnen, integraliteit, maatwerk, creativiteit en ver- trouwdheid. Vertrouwdheid is ook de noemer waaronder we deze beloften kunnen scharen. De beloften van nabijheid worden ge- rechtvaardigd met argumenten uit de huiselijke logica, als alter- natief voor de bureaucratische logica. Door dit contrast expliciet te maken, kunnen we ook zien wel- ke waarden er met de belofte van nabijheid bedreigd en mogelijk veronachtzaamd worden. Dat zijn de waarden die in de bureau- cratische logica centraal staan, te weten efficiënte taakverdeling, taakgericht werken, gelijke behandeling, voorspelbaarheid en be- trouwbaarheid (in de figuur op pagina 46 worden deze waarden schematisch tegenover elkaar gezet). Alledaagse nabijheid versus professionaliteit De tweede soort nabijheid, die wij alledaagse nabijheid noemen, ontleent zijn betekenis aan het contrast met de ‘professionele lo- gica’ (Freidson 2001 ). In die logica wordt toewijding gegarandeerd via het levend houden van een ‘seculiere roeping’. Als de beroeps- groep zich bijvoorbeeld in dienst stelt van het welzijn van cliën- ten, moet de professional zich erop toeleggen dat welzijn zo goed mogelijk te dienen, bijna ongeacht hoeveel tijd en geld dat kost. De professional werkt dus ‘doelgericht’, waarbij het doel volgt uit een seculiere roeping. In de professionele logica is maximale toewijding aan de secu- liere roeping gegarandeerd door het streven naar deskundigheid