De verhuizing van de verzorgingsstaat

evelien tonkens en thomas kampen 36 Professionals zouden elkaar dankzij de korte lijnen goed kennen en ook dat zou bijdragen aan de efficiëntie van de dienstverlening: Een netwerk van professionals en informele zorg draagt bij aan het snel en efficiënt kunnen inspelen op ondersteuningsvragen. Wijkgericht werken betekent dat professionals die ondersteuning verlenen ook de huisartsen in de wijk kennen, de medewerkers van het buurthuis en de wijkverpleegkundigen. (Zwolle 2014a: 2 ) Beleid baseert zich op de huiselijke logica, waarin nabijheid ver- trouwdheid genereert: de gemeente kent haar inwoners het best, het wijkteam loopt herkenbaar rond in de wijk en de professional is een vertrouwd gezicht op school. We noemen deze soort nabij- heid vertrouwde nabijheid. En terwijl bureaucratie goede dienstverlening verwacht van standaardisering (waardoor iedereen kan vertrouwen op dezelfde behandeling in dezelfde situatie) is een belofte van vertrouwde nabijheid dat kwaliteit juist door maatwerk vorm krijgt. Niet door gelijke gevallen gelijk te behandelen, maar door iedereen anders te behandelen, afhankelijk van de specifieke situatie: Door de decentralisatie zijn gemeenten beter in staat om afge- stemd op de lokale situatie – maatwerk te leveren. (Leeuwarden 2014: 36 ) Kerngedachte van de decentralisaties is dat gemeenten dichter bij de inwoners staan. Gemeenten kunnen maatwerk leveren: specifieke situaties vragen om specifieke oplossingen. (Amsterdam 2013a: 11 ) Tegenover de voorspelbaarheid van de gelijke behandeling van bureaucratie staat creativiteit, die mogelijk wordt door nabij- heid. Tot slot leidt vertrouwde nabijheid in de huiselijke logica