De verhuizing van de verzorgingsstaat

de negen beloften van nabijheid 35 Afstandelijkheid is in de bureaucratie tot een ware kunst ver- heven. De ambtenaar van de sociale dienst doet zijn best om on- gewassen haren te negeren, juist omdat het niet mag meewegen in de beoordeling. Afzien van je voorkeuren en banden is hele- maal niet gemakkelijk, maar ten behoeve van rechtsgelijkheid is het wel noodzakelijk. Deze vorm van afstand kunnen we be- trouwbare afstand noemen, ter onderscheiding van de andere vormen van afstand die we in de volgende paragrafen behandelen. Nu we een beter begrip hebben van de betekenis van bureaucratie en de waarde van afstand daarbinnen, kunnen we beter begrijpen waartegen de belofte van nabijheid zich afzet. In een bureaucratie geldt taakverdeling, zoals gezegd, als effi- ciënt. Huidig beleid zet taakverdeling echter neer als in efficiënt. Beleid verwacht nu efficiëntie van ‘korte lijnen’ en integraliteit (‘één loket’): Zo ontstaan er korte lijnen om kort te sluiten en dingen met elkaar te verbinden. (Zwolle 2014a: 2 ) Wij streven naar ondersteuning zo dicht mogelijk bij de inwoner, in de vorm van sociale wijkteams. De ondersteuning vanuit de participatiewet maakt hier onderdeel van uit. Dit maakt een samenhangende aanpak binnen het sociale domein mogelijk. (Zwolle 2014b: 20 ) Efficiënt is ook dat het door nabij te zijn mogelijk is veel mensen tegelijk te zien: Doordat de wijkteams zo dicht bij de cliënten werken en ze flexibel zijn in hun tijdsinzet kunnen ze bij een relatief grote groepen mensen een oogje in het zeil houden. (Leeuwarden 2014: 72 )