De verhuizing van de verzorgingsstaat

hoe huiselijk is de keukentafel? 49 3 Hoe huiselijk is de keukentafel? De ambivalenties van een informele setting Jan Willem Duyvendak, Loes Verplanke en Yoren Lausberg Het keukentafelgesprek tussen zorgvrager en zorgverlener lijkt de ultieme belichaming van de verhuiselijking van de zorg. De keukentafel is een oer-huiselijke setting. Wil het keukentafel- gesprek slagen, dan moet de sfeer ook zo huiselijk mogelijk zijn. De zorgvrager moet zich op zijn of haar gemak voelen en openheid van zaken bieden, de hulpverlener moet zich ontdoen van een formele benadering, dichtbij staan en ‘maatwerk’ leveren. Dit was ook expliciet de bedoeling van beleidsmakers: een bu- reaucratische, ‘industriële’ benadering − in de termen van Boltan- ski en Thévenot, zie hoofdstuk 1 in deze bundel − moest worden vervangen door een persoonlijke, een huiselijke: ‘De veiligheid van spreekkamer en kantoor, de ordelijkheid van de agenda en het teamoverleg, in combinatie met dossier en registra- tieverplichtingen zijn ervoor verantwoordelijk dat de institutionele omgang met burgers steeds meer in het teken is komen te staan van administratief-bureaucratische routines. Een brief, een dossier, een afspraak op kantoor, dat was de vanzelfsprekende volgorde. Eerst het papier, dan de mensen, was de code. De meeste contacten be-