De verhuizing van de verzorgingsstaat

hoe huiselijk is de keukentafel? 61 voel dat de sociaal werker hun vertrouwen heeft beschaamd als hij of zij bij andere instanties meldingen doet over hun reilen en zeilen. Sociaal werkers blijken verschillend om te gaan met de ambivalenties die het keukentafelgesprek kenmerkt. Sommigen ervaren een worsteling met de petten die ze gelijktijdig op hebben (van vertrouweling/huiselijke wereld en van controleur/industri- ële wereld), anderen vinden dat minder een punt. Voor hen was de huiselijke logica nooit een doel op zichzelf, maar passend in een professionele aanpak gericht op meetbare resultaten. Laten we die industriële logica aan de keukentafel nog verder verkennen. De industriële logica aan de keukentafel Juist omdat de huiselijke kring zich opent voor de professional en deze een completer beeld van de cliënt krijgt, komt de huise- lijke logica onder druk te staan. Wanneer een Wmo-consulent of een sociaal werker een huisbezoek aflegt, heeft deze immers de plicht om verslag te doen van wat er gezien is, zeker als dit in strijd is met de voorwaarden voor ondersteuning. Bij een huisbe- zoek komen veel meer aspecten van de bewoner en diens leven in het vizier dan wat expliciet aan de orde komt in het gesprek. De inrichting van het huis, geuren, kleding en medebewoners zijn (materiële) aspecten die meetellen in de beoordeling van een bewoner. Veel van deze aspecten zijn niet zichtbaar bij een ge- sprek op kantoor. Zo wordt wat iemand in huis heeft, of hoe het huis eruitziet, gebruikt om het gesprek te structureren en te stu- ren, om een subtieler beeld te krijgen van een bewoner: ‘Ja, bij binnenkomst al. Er valt je gelijk al van alles op. Dat is een aanleiding om het gesprek te beginnen. Vaak gaat het dan over spullen. Hoe makkelijk is het om het over spullen te hebben! Eigenlijk gaat het over de persoon, maar op deze manier is het