De verhuizing van de verzorgingsstaat

tussen begrip en vernedering 145 heeft allerlei ideeën die ze niet goed uitvoert of die sowieso al ver- keerd waren. Zwager Titus oordeelt dat Kim ‘wel wat chaotisch’ is en dat daarom ‘de prioriteit bij structuur moet komen te liggen’. Harmen beaamt dit en zegt op enigszins confronterende toon te- gen Kim: ‘Mij valt op dat jij eigenlijk heel veel ideeën hebt. (…) Vaak vraag ik me ook wel af: Wat wil je er eigenlijk mee? Hoe haalbaar zijn je ideeën? Je zou je ideeën misschien wat beter kunnen toetsen op haalbaarheid. (…) Kijk nu hebben jullie die nieuwe kat, maar ik vraag me ook wel af: is dat nou handig?’ Kim legt uit dat de oude kat veel alleen was en met de nieuwe nu een maatje heeft gekregen. Waarop Harmen zijn visie nog eens herhaalt: ‘Nou dit was dan even een voorbeeld, maar ik vraag het me wel vaker af. Je start met van alles, maar is het wel slim?’ Kim reageert dan: ‘Ja, ja, ik denk er inderdaad niet altijd heel goed over na’, maar zoekt ook steun bij haar man door te vervolgen met ‘maar het gaat wel vaak in goed overleg hè, Henk?’ Henk beaamt dit echter niet en sluit zich aan bij de diagnose van zijn broers: ‘Vaak zijn je ideeën wel heel goed, maar je wilt te snel. Je drukt je idee er dan door. Vaak zitten de veranderingen ook te kort op elkaar. Je moet misschien soms betere keuzes maken. Meer doordacht…’ Broer Titus stelt, tevreden: ‘Nou dat is toch mooi, dat we nu zo samen al tot dit inzicht zijn gekomen. Want ja, je had er ook voor kunnen kiezen omMoos