De verhuizing van de verzorgingsstaat

marc hoijtink 174 het middenveld (moederorganisaties), maar de multidisciplinaire buurtteams werden aangestuurd door de gemeente (ook teamlei- ders en assistenten waren ambtenaren). De gemeente ging ook over facilitering, zoals locaties en mobiele tablets, procedures, richtlijnen en monitorsystemen. Er vond in feite een omgekeer- de beweging plaats; net als elders in Nederland kroop de lokale overheid met de buurtteams dichter tegen sociaal werkers aan. Deze directere relatie met de gemeente betekende voor sociaal werkers, zoals een professional het verwoordde, ‘werken met een hele nieuwe politieke wereld’. Deze ‘nieuwe’ wereld betekende omgaan met voor hen indringende onzekerheid. Sociaal werkers ervoeren bij aanvang veel politieke steun en werden door een wethouder zelfs als ‘helden’ aangesproken. Anderhalf jaar later ondervonden zij dat de politieke stemming omgeslagen was, vol- gens enkele sociaal werkers vooral als gevolg van de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen en ingrijpende gewijzigde politie- ke machtsverhoudingen. Zij zagen zich in een situatie geplaatst waarin zij moesten strijden voor in hun ogen heel basale zaken, zoals een fatsoenlijke locatie en een printer. Zelfs het voortbe- staan van het beleidsprogramma was onduidelijk geworden en daarmee ook hun eigen professionele bestaansrecht, omdat zij collega’s uit hun moederorganisaties hun baan zagen verliezen als gevolg van bezuinigingen (en daarmee een toekomst met inko- men uit arbeid en een professionele identiteit onzekerder werd). Dat leidde weer tot de nodige onderlinge grappen, zoals het idee om een cursus ‘leren omgaan met adhd -beleid’ aan te vragen. De professionals voelden zich vaak speelbal van ongrijpbare politieke krachten. Illustratief daarvoor was dat zij niet alleen te maken kregen met vele personele wisselingen in het team, maar in drie jaar tijd ook geconfronteerd werden met drie verhuizin- gen en vier teamleiders. Een cognitieve vlucht was een manier van professionals om met deze ‘nieuwe wereld’ om te gaan. Met een cognitieve vlucht nemen professionals afstand van moeilij-