De verhuizing van de verzorgingsstaat

jan willem duyvendak en evelien tonkens 16 nieuwe aanpak zich tot de waardering van het informele? • Enerzijds geeft de overheid hoog op van de solidariteit van burgers onderling, anderzijds lijkt de overheid te veronder- stellen dat deze solidariteit zich vooral beperkt tot de eigen groep en de nabije omgeving. Solidariteit is dan gebaseerd op informaliteit. Wat betekent dat voor de solidariteit op grotere afstand, zowel in ‘mentale’ als in ‘fysieke’ zin? Om deze ambivalenties beter te begrijpen, is het belangrijk om het beleidsvertoog over het belang van het nabije, het informele en het huiselijke te bezien in relatie tot andere verhalen die in de zorg, in ieder geval tot voor kort, ook belangrijk waren. Hierin stond bijvoorbeeld burgerschap centraal, of de markt, of de roe- ping van professionals. Hoewel de verandering richting het ‘hui- selijke’ buitengewoon belangwekkend is (Duyvendak 2017 ), be- tekent dit nog niet dat andere legitimaties van zorg helemaal verdwenen zouden zijn. Soms worden zorgpraktijken vanuit ver- schillende motieven gelegitimeerd die meer of minder goed samen- gaan. Om deze verhalen, deze legitimaties, en hun onderlinge verhoudingen te begrijpen, zijn we te rade gegaan bij de Franse sociologen Boltanski en Thévenot ( 2006 ). Met behulp van hun werk kunnen we de dominante trend richting ‘verhuiselijking’ van de zorg begrijpen in een context waarin andere legitimaties van zorg ook nog, meer of minder, belangrijk zijn. De huiselijke logica begrepen met Boltanski en Thévenot De Franse sociologen Luc Boltanski en Laurent Thévenot on- derscheiden een zestal ‘werelden van waarde’: zes manieren van denken en ordenen die heel veel voorkomen wanneer mensen hun handelen proberen te legitimeren. Zij achten deze zes niet per se uitputtend en veronderstellen ook niet dat de zes altijd en