De verhuizing van de verzorgingsstaat

marc hoijtink 178 Open verzet: protest De nieuwe onzekerheid en moeilijke gevoelens van professionals leidden niet alleen tot stille varianten van verzet. Sociaal wer- kers schakelden soms ook over op open varianten. Ze stapten bij- voorbeeld op ambtenaren af, werkten samen of onderhandelden over wat zij vonden dat nodig was. Meer confronterend en offen- siever protest kwam ook voor, getuige een passage uit een e-mail die de professionals aan de gemeente stuurden omdat zij zich zor- gen maakten over de gevolgen van de vele personeelswisselingen waarmee hun team te maken kreeg. Verschillende sociaal werkers hadden daarover eerder al hun zorgen en frustraties kenbaar ge- maakt omdat zij zich erg verantwoordelijk voelden voor cliënten, wat bij sommigen tot morele spanningen leidde. Toen de soci- aal werkers vernamen dat weer een collega het team zou verla- ten om terug te keren naar een functie in zijn moederorganisatie, dit keer uitdrukkelijk tegen zijn (en hun) zin in, stelden zij in een ultieme poging om het besluit alsnog ongedaan te maken een e-mailbericht op. Daarin schroomden zij niet om de gemeente met haar eigen beleidsbelofte om de oren te slaan. De belofte van ‘nieuw voor oud’ was immers dat er een einde zou komen aan de stroom aan verschillende professionals die bij bewoners met meerdere problemen achter de voordeur kwamen. ‘Het verdriet [over de professional, die weg moest] om zijn gedwongen afscheid raakt ons allemaal en roept veel boosheid op. (…) Van het afscheid van onze collega was niemand op de hoogte. Ook hierin (...) hebben wij geen enkele stem . Wat ons als eerste dwars zit is dat wij mensen op hun tandvlees zien lopen (…) en dat er zo gesold wordt met onze collega’s. Wij hebben sterk de indruk dat men zich niet realiseert dat er aan getallen en fte’s wel echte mensen gekoppeld zitten die ook graag een fijne werkplek om zich heen willen opbouwen en voldoening willen halen uit