De verhuizing van de verzorgingsstaat

ruimte voor professionals? 189 de verantwoordelijkheid ligt primair bij de professional, met zo weinig mogelijk bureaucratie. (Leeuwarden 2014: 71 ) Het meest werkzaam is als het wijkteam voldoende vrijheid heeft om hierin te kunnen handelen en schakelen zonder dat elk uur en elke inzet specifiek aangevraagd en verantwoord hoeft te worden. (Zwolle 2014a: 14) Daarmee hopen ze dat professionals maatwerk kunnen leveren: De vraag van de inwoner en het streven naar een bepaald resultaat, staan centraal. Dit geeft meer vrijheid aan de professional met de mogelijkheid ommaatwerk te leveren. (Zwolle 2014a: 17 ) Mensen zijn belangrijker dan regels, we ontwikkelen gevoelig- heid voor complexiteit en hebben ruimte voor maatwerk. (Leeuwarden 2014: 71 ) Professionals krijgen meer ruimte om te doen wat nodig is. (Amsterdam 2013b: 91 ) De ruimte die beleidsteksten met de ene hand geven, wordt ech- ter door de andere hand weer beperkt. Het beleid stuurt immers ook aan op zelfredzaamheid in de zin van meer zelf doen, meer van naasten vragen en minder van de overheid verwachten. Deze inhoudelijke sturing perkt de ruimte van professionals in, omdat zij geacht worden cliënten minder te helpen. De tegenstrijdig- heid is ook te zien in de veel gebezigde frase ‘doen wat nodig is’. Dat betekent enerzijds: professionals ruimte geven door ze niet lastig te vallen met ingewikkelde registratie, verantwoording en regelgeving, zodat zij kunnen ‘doen wat nodig is’. Maar ‘doen wat nodig is’ betekent ook: ‘niet meer doen dan nodig is’, voorkomen dat burgers nog langer onnodig gebruikmaken van professionele