De verhuizing van de verzorgingsstaat

thomas kampen en evelien tonkens 210 ment van de geïnspireerde logica binnen de professionele logica (zie hoofdstuk 2 ). Maar het is wel gemankeerde systematische ruimte, want be- langrijke voorwaarden om deze goed te kunnen benutten, ontbre- ken. Het gaat dan om voorwaarden die maken dat professionals van elkaar leren en elkaar bekritiseren en scherp houden, via een open democratische cultuur, ondersteund door supervisie, inter- visie, accreditatie, verplichte bijscholing en registratie. Door het ontbreken van deze voorwaarden zien we vooral veel situatio- nele ruimte: ruimte om ad hoc de beste hulp te bieden, binnen de ruimte die de regels bieden, op de manier die de individuele hulpverlener het beste ligt en past. Meer beleidscontrole op de invulling van de ruimte is niet de oplossing; systematische ruimte voor professionals is belang- rijk voor kwaliteit en ontwikkeling. Wij pleiten voor systema- tische ruimte, inclusief de bijbehorende professionele controle (in plaats van beleidscontrole). Systematische ruimte garandeert cliënten dat hun belangen (gezondheid, rechten, waardigheid en zelfbeschikking) prevaleren boven het collectieve belang van de samenleving. In de bij systematische ruimte behorende professionele controle schuilt echter wel het risico op arrogantie. Op van de samenleving losgezongen professionals die met elkaar besluiten wat goed is voor mensen. Daarom is het belangrijk om professionaliteit te demo- cratiseren (Dzur 2008 ; Tonkens e.a. 2013 ). De belofte van nabij- heid is ook een belofte van democratisch professionalisme; het keukentafelgesprek is immers een manier om inspraak mogelijk te maken. Nu blijkt dat professionals op zulke verschillende ma- nieren met die inspraak omgaan, is het hoog tijd om daar meer sys- tematiek in aan te brengen. Professionalisering is daartoe de weg.