De verhuizing van de verzorgingsstaat

mirjam de rijk 218 belangrijkste bron voor deze bewering was Health at a glance , een tweejaarlijkse benchmark van de oeso , de denktank van inmiddels 35 rijkere landen ( oeso 2017 ). De oeso zette er steeds keurig bij dat de cijfers onbetrouwbaar waren omdat in landen met veel privaat georganiseerde zorg de kosten niet in de statistieken zitten en dat de mate van betrouwbaarheid van de statistieken sowieso sterk per land verschilt. Maar die nuance ging verloren. Een paar jaar geleden, toen de statistieken beter op orde waren, bleek dat de zorg in Ne- derland naar verhouding helemaal niet zo duur is. Nederland staat, gemeten in percentage van het bnp, op de achtste plaats en een aan- tal andere landen zit Nederland op de hielen. Wel zit Nederland bo- ven het oeso -gemiddelde, maar dat is niet zo vreemd: tot de oeso behoren tegenwoordig ook landen als Indonesië, Turkije, India en Colombia. Rijke landen geven een hoger percentage van hun bbp uit aan gezondheidszorg; dat is min of meer een wetmatigheid. De benchmark van de oeso wordt overigens ook vaak aange- haald als bewijs dat de zorg in Nederland sterk collectief gefinan- cierd zou zijn. Hierbij is het echter van belang om te weten dat de basispremies voor de zorgverzekeraars ook tot de collectief ge- financierde zorg gerekend worden. ‘Collectief’ betekent in dit ge- val niet ‘naar draagkracht’, maar zegt slechts dat er een wettelijke regeling aan ten grondslag ligt. Bezuinigen De sterke stijging van de zorgkosten vanaf 2002 en alle genoem- de beelden die met name tussen 2010 en 2012 rond de zorgkos- ten ontstonden, legden de basis voor de bezuinigingsoperatie van de afgelopen jaren. Een brede ministeriële Taskforce Beheersing Zorguitgaven ( 2012 ) bereidde de bezuinigingen voor. In vijf jaar tijd werd er ruim 10 miljard bezuinigd, op een totaalbedrag aan zorgkosten van ongeveer 86 miljard.