De verhuizing van de verzorgingsstaat

de negen beloften van nabijheid 33 maken aan drie soorten afstand, die we hierna achtereenvolgens be- handelen. Tegenover die drie soorten afstand zien we drie soorten nabijheid. We komen dit tegen in alle zes gemeenten van ons on- derzoek, maar het meest prominent in Amsterdam, Leeuwarden en Zwolle. Daarom komen de meeste voorbeelden uit die gemeenten. Vertrouwde nabijheid versus bureaucratie Nabijheid staat ten eerste tegenover afstandelijke bureaucratie: Zorg was te versnipperd, te duur en te bureaucratisch. Het moest eenvoudiger, met minder regels. Dichterbij en meer vanuit de eigen kracht van jeugdigen en ouders. Met meer handelings- vrijheid voor de professionals. (Amsterdam 2013b: 7 ) In beleidsteksten wordt vaak kritiek geuit op ‘bureaucratische’ in- dicatiestelling, omdat deze zich te veel op afstand zou voltrekken: Indicatiestellers beoordelen te veel op afstand – soms slechts op basis van papieren dossiers. (Amsterdam 2013b: 25 ) Bureaucratie geldt bovendien als traag en daardoor inefficiënt: Mensen gaan niet meer langs drie loketten of organisaties maar er is één ingang waar in samenspraak met de burger een samen- hangend ondersteuningspakket geboden wordt, laagdrempelig en dichtbij. (Zwolle 2014a: 4 ) Wat betekent het als nabijheid tegenover bureaucratie gesteld wordt? Wat gaat er dan mogelijk verloren? De beleidsteksten zeggen daar zelf weinig over, maar in de sociologie is er gelukkig wel veel nagedacht over wat bureaucratie is en wat daarvan de