De verhuizing van de verzorgingsstaat

evelien tonkens en thomas kampen 44 hulpverleners over de vloer. Meldingen bij het amk die pas na an- derhalf jaar tot een ondertoezichtstelling leiden (en dan moet de hulp nog beginnen). Om dit op te lossen is er de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in coördinatiemechanismen en versimpeling van procedures. Ook in Amsterdam. Maar het is niet genoeg. Ten slotte is gebleken dat we er in het huidige stelsel niet in geslaagd zijn om problemen klein te houden en zorg dichtbij te organise- ren. De enorme toename van vooral de ambulante jeugdzorg en jeugd- ggz betekende niet dat deze voor jeugdigen en ouders ook laagdrempelig en kortdurend geleverd werd in de vertrouwde omgeving van gezin, school en buurt. (Amsterdam 2013b: 17 ) Na een nieuwe aanbestedingsronde konden al die hulpverleners weer vervangen worden door hulpverleners van een andere orga- nisatie. Er werd daardoor steeds weer een nieuwe start gemaakt. In de huiselijke logica gaan stabiele relaties tussen professionals en cliënten boven concurrentie om de gunst van de cliënt. Voor samenwerking is in de huiselijke logica ook een verant- woordelijke houding van burgers nodig. Beleid wil daarom ook afrekenen met de mondige, consumentistische houding van bur- gers die de marktlogica van hen verlangde. Voor verantwoorde- lijke burgers is nabijheid van wijkteams een voorwaarde: De fundamentele verandering gericht op een nieuw samenspel tussen burgers, maatschappelijke organisaties en de gemeente (…) moet dichtbij en met de inwoners vorm krijgen. In dit samenspel krijgen burgers een grotere eigen rol en verantwoordelijkheid. (Sittard-Geleen 2015: 13 ) In de nulde lijn worden alle Amsterdammers geholpen om zoveel mogelijk eigen oplossingen te vinden, eventueel met ondersteuning van familie, buren, vrienden, vrijwilligers en mantelzorgers. Hierdoor kunnen problemen worden voorkomen