De verhuizing van de verzorgingsstaat

hoe huiselijk is de keukentafel? 59 Een sociaal werker vertelt: ‘Ik vind dat je door een huisbezoek gelijk een beeld van iemand krijgt. Het zegt zoveel over hoe iemand geordend is. Hoe de boeken in de kast staan, de foto’s die er hangen. Je krijgt allerlei aanknopingspunten van mensen. Ja, ik vind het echt veel informatie geven.’ ( p18-pi ) Een andere sociaal werker legt uit dat wat hij bij mensen thuis ziet ook meteen handvatten geeft voor een plan van aanpak: ‘Het beeld van hoe ze wonen, hoe ze daar zijn, zegt vaak heel wat. Ik kom bij nogal wat mensen waar het een enorme chaotische situatie is. Als ik dan bij een volgend bezoek zie dat de chaos al- leen maar groter is geworden, vraag ik: “Als ik hier omme heen kijk, zegt dat ook iets van hoe het in jouw hoofd is?” Bijna iedereen zegt dan: “Ja.” Hoe het thuis is is vaak een weer- spiegeling van hoe het met mensen zelf is.’ Hoe gaat het gesprek dan verder als iemand daar ‘ja’ op zegt? ‘Dan vraag ik: “Wil je dat ik samen met je ga kijken of we hier een beetje ordening kunnen krijgen? En waar beginnen we dan met de ordening? In het hoofd of is het juist goed om in het huis te beginnen?” En dan probeer ik erachter te komen wat dat verder inhoudt. Want vaak is dan ook de hele administratie een chaos en dat is een bron van onrust.’ ( p60-pi ) En weer een andere sociaal werker, die net van de opleiding komt, legt uit waar ze allemaal op let als ze bij mensen thuis komt: ‘Wat ik vaak merk: als je mensen op kantoor uitnodigt zien ze er netjes uit, ruiken ze goed en zit hun haar goed. Maar als je bij mensen thuis komt… zodra de deur opengaat, ruik je en zie je al van alles. Als er kinderen zijn kijk ik of er speelgoed voor ze is.