De verhuizing van de verzorgingsstaat

ik blijf een kwetsbaar mens met een kwetsbaar netwerk 75 ten, dat was allemaal niet zo belangrijk. Ik denk dat zeker hier in deze wijk waar veel allochtonen wonen, mensen ook gewend zijn ommet hun eigen netwerk iets te doen. Dat hebben we hier in Nederland al een aantal jaren een beetje weggeveegd. Dat is wel jammer, want ik denk dat je daar heel veel aan hebt.’ (p3-pi) Een aantal zegt hierover laconiek dat er eigenlijk niet zoveel nieuws onder de zon is, omdat ze als maatschappelijk werkers al veel langer werken aan ‘empowerment’ van hun cliënten. Een sociaal werker uit Leeuwarden: ‘De kern van ons beroep is dat we mensen zelfredzaammoeten maken en hen leren gebruik te maken van hun netwerk. Dat is de basis, niet alleen nu, dat is al jarenlang zo, het staat ook in het Codeboek van Maatschappelijk Werk. Het verschil met vroeger is wel dat het toen niet zo van bovenaf werd opgelegd als nu.’ (p52-pi) Collega’s uit Zwolle zeggen iets soortgelijks: ‘Je haalt er altijd al standaard bij dat je met mensen gaat kijken hoe het netwerk eruitziet. Het is alleen niet altijd zo vanzelf- sprekend dat het netwerk dat ook oppakt.’ (p12-pi) ‘Ik ben ergens ook wel voorstander van die eigen verantwoorde- lijkheid en zoveel mogelijk zelf organiseren, dus ik vind dat eigenlijk wel prima, dat zoveel mogelijk bij mensen zelf weg moet komen of binnen de eigen mogelijkheden en het eigen netwerk gekeken moet worden. Dat vind ik best wel gezond en ook gezond voor de financiële huishouding van het Nederlandse volk. We kunnen het gewoon niet betalen voor iemand die het echt nodig heeft als we maar blijven strooien met geld.’ (p14-pi)