Participatie

Niet crisis, maar doorgeschoten vermarkting zet burgers aan tot zelf-organisatie

Burgers nemen steeds meer zelf het heft in handen. Op velerlei gebied richten ze collectieven op om de gaten die staat en markt laten vallen, op te vullen. Of de huidige initiatieven veerkrachtige, duurzame instituties zullen blijken, is afhankelijk van een goed, historisch begrip van hun werking.

Door Tine de Moor
7 oktober 201315 januari 2026

Wijkteams zijn geen haarlemmerolie

Wijkgericht werken heeft een nieuwe vlucht genomen. Maar we moeten uitkijken dat we de wijk niet gaan zien als de enige plaats waar mensen elkaar kunnen ondersteunen. Soms is het juist verstandig om de wijk niet als uitgangspunt te nemen.

Door Lilian Linders
6 oktober 201315 januari 2026

Ruttes participatiesamenleving is ethisch discutabel

Met de participatiesamenleving laat Rutte zien toch een ideologie te hebben. En wat voor een. De keuzes die het kabinet maakt zijn niet gering: autonomie gaat ten koste van zorg, en informele hulp komt in plaats van steun. En: mannen werken en vrouwen gaan weer zorgen. De kabinetskeuzes zijn ethisch discutabel.

Door Sabrina Keinemans, Lia van Doorn
5 oktober 201315 januari 2026

Dankzij vrijwilligerswerk een baan – dat kan

Uit een recente enquête van de OuderenOmbudsman bleek dat werkloze 55-plussers oplopen tegen een hele trits aan vooroordelen, maar ook dat zij heel graag vrijwilligerswerk willen doen. Een ‘vrijwilligers-estafette’ kan een antwoord zijn, en een concrete bijdrage aan de participatiesamenleving.

Door Lucas Meijs, Jan Romme
4 oktober 201315 januari 2026

Zorgt de participatiesamenleving ook voor kwetsbaren, en: draaien vrouwen ervoor op?

Dankzij de Volkskrant weten we nu hoe de participatiesamenleving van staatssecretaris Van Rijn uit gaat pakken. Mantelzorg, vrijwilligerswerk - alles wat die vijf miljoen mensen al doen moet minder vrijblijvend worden. En het liefste moeten alle zestien miljoen meedoen. Wat betekent dat voor echt kwetsbaren, en: voor vrouwen?

Door Wil Verschoor
3 oktober 201315 januari 2026

De romantiek rond collectief zelfkazende burgers slaat door

De participatiepatiesamenleving is weer terug van niet weggeweest. Nu in het pleidooi voor het overdragen van taken aan (groepen van) burgers. Kleinschalige zelfvoorziening heeft zeker voordelen. Maar de beperkingen en nadelen blijven vaak onbesproken. De kleinschaligheidsayatollahs hebben ook helemaal geen behoefte aan discussie. Maar die is wel nodig, want er rijzen serieuze bezwaren.

Door Kirsten Veldhuijzen, Friso de Zeeuw
27 september 201315 januari 2026

Meer aandacht voor de schaal waarop mensen leven

Nederland heeft tal van kwalitatief geweldige maatschappelijke voorzieningen, maar ze sluiten niet aan op de mensen voor wie ze zijn bedoeld. Ze vormen twee aparte werelden. Om ze weer bij elkaar te brengen, moet de maat der dingen, ofwel heel de mens, weer uitgangspunt worden.

Door Jacques Wallage
25 september 201315 januari 2026

SCP-rapport: wetenschappelijk verantwoord, maar nauwelijks relevant voor de praktijk

Volgens het SCP en de Volkskrant is de aanpak van de Vogelaarwijken mislukt. Docent Jeroen Gradener vroeg zich af: hoe leg ik dat mijn studenten uit? Gelukkig zijn die weerbaarder tegenover effectonderzoek dan je mag vrezen.

Door Jeroen Gradener
23 september 201315 januari 2026

Wijkaanpak

De puber is de nieuwe consument en daar moet ie gewoon voor werken

Tegenwoordig wordt het kind opgevoed als jonge autonome consument die zijn eigen broek ophoudt. Dat hij daarvoor hard moet werken onder slechte omstandigheden nemen we met z’n allen zonder morren voor lief. Dat het kind zich sociaal verplicht voelt om luxe gadgets aan te schaffen, ook.

Door Kristoffel Lieten
22 september 201315 januari 2026