Swartjes schrijft dat sociaal werkers worden overschaduwd door een grote wolk van protocollen en regels die het landschap van het sociaal werk overheersen. Iemand helpen kan, maar enkel wanneer dit gebeurt volgens het opgelegde beleid. Zie het als een zakelijke overeenkomst; vergeet de mens, volg de regels en dan komt alles wel goed. Dit zorgt ervoor dat we gehaat worden.
De sociaal werker bepaalt of de grote wolk van protocollen en regels het sociaal werk overschaduwt
Het is de taak van sociaal werkers om de regels niet als grenzen te zien, maar juist als richtlijn, waarin ruimte blijft voor maatwerk. Waar professionele autonomie, met behulp van de beroepscode, de essentiële brug vormt tussen zakelijkheid en menselijkheid.
Volgens Swartjes moeten sociaal werkers deze ruimte nemen om een effectief, en vooral menselijk sociaal werk te vormen. ‘Ons handelen hangt namelijk niet alleen af van protocollen en regels, maar ook van hoe je deze interpreteert en waar je zelf de grens legt.’
Lees het gehele stuk van Mila Swartjes: Laten we niet onze eigen ondergang zijn.
Foto: DS stories via Pexels.com