Recensies

RECENSIE — Schaarste: hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen
Mensen in armoede schieten op vele manieren tekort. Naast geldproblemen die vaak samenhangen met schulden, blijken ze vaak slechtere ouders te zijn, hebben ze meer overgewicht en presteren ze slechter op het werk. Dominant is het idee dat falen armoede veroorzaakt. Harvard-econoom Sendhil Mullainathan en Princeton-psycholoog Eldar Shafir wijzen er in hun boek 'Schaarste' op dat deze causale redenering net zo goed de andere kant opgaat: armoede is de oorzaak van falen.  
Door Jurriaan Omlo

RECENSIE — Ken Loach over verzorgingsstaat
Wie het werk van Ken Loach (1936) niet kent, is een armer mens. Veel van zijn werk staat op youtube, dus gelukkig is er snel wat aan te doen. Het zijn soms documentaires, soms speelfilms, maar vaak lopen de genres wat in elkaar over. Meestal zijn het treurige films, omdat wat Loach wil vertellen treurig is, namelijk dat er altijd nog talloze mensen zijn die hun lot niet in eigen hand kunnen nemen - omdat ouders, school, hulpverleners of de staat actief tegenwerken.
Door Menno Hurenkamp

RECENSIE — Biografie Marie Kamphuis (1907-2004), bepaler van de verzorgingsstaat
Er zijn in de geschiedenis van de Nederlandse verzorgingsstaat maar weinig mensen zo bepalend geweest als Marie Kamphuis (1907-2004). Na de Tweede Wereldoorlog haalde ze het social casework uit de VS naar Nederland om daarmee een wetenschappelijke en methodische basis te leggen onder het maatschappelijk werk. Het is geweldig dat deze maand haar biografie uitkwam, ‘Grande dame van het social casework’van de hand van Eefje van Batenburg-Resoort. Die biografie is vooral waardevol door de combinatie van soms ontroerende informatie over de mens Kamphuis (gedreven, belezen, intelligent, ambitieus, uit de hoogte) met boeiende historische informatie over de professionalisering van het maatschappelijk werk.
Door Nico de Boer

RECENSIE — Sociale wijkteams landen, volgens de gebroeders Kruiter
De overheid kan beter gepaste afstand van de burger bewaren, maar betekent nog niet dat alle instanties dat moeten doen. Dat besef drong de afgelopen jaren diep door bij gemeenten en maatschappelijke organisaties. Een golf van experimenten met teams die interdisciplinair achter de voordeur komen om daar hun werk te doen, was het resultaat. Die tijd van experimenteren – het ‘speelkwartier’ – is nu wel voorbij, constateren de schrijvers van het e-book ‘De praktijk als landingsbaan’, de gebroeders Albert Jan en Harry Kruiter: het wordt tijd dat het structureel beleid wordt.
Door Nico de Boer