Recensies
De verzorgingsstaat wordt meestal beschreven vanuit de systeemwereld, met als illustratie hier en daar een casus. De afgelopen maanden verschenen twee zeer lezenswaardige pogingen om het nu eens andersom te doen: hoe ziet de verzorgingsstaat er eigenlijk uit als je die beschrijft vanuit de leefwereld van respectievelijk een multiprobleemgezin of een oude, alleenstaande vrouw?
“Preventie lijkt op het eerste gezicht een aantrekkelijke strategie om onheil af te wenden, maar het is uiteindelijk ook een therapeutische schijnremedie voor een samenleving die geobsedeerd is door een angst voor de toekomst en geen vrede vindt in het hier en nu.” Dat schrijft Rik Peeters in de slotzin van zijn proefschrift. Peeters’ waarneming dat wij leven in een wereld van obsessie en angst, waarin rede ver te zoeken is, vormt de kern van een imposant betoog.
