Behoed kinderen voor ‘beschadigende bescherming’ Jeugdzorg

Anders dan Jeugdzorg-voorman Sprokkereef vindt een werkgroep van deskundigen dat Jeugdzorg wel veel valt aan te rekenen in situaties als rond de dood van Sharleyne. De werkgroep biedt op 22 maart onderstaande petitie aan aan de Tweede Kamer.

 

Geachte leden van de Tweede-Kamercommissies van V&J en VWS,

In de media zijn het laatste decennium herhaaldelijk situaties aan het licht gebracht waarbij Jeugdzorg – Jeugdhulpverlening, Jeugdbescherming en de Familiekamer van rechtbanken – de belangen van kinderen ernstig heeft verwaarloosd, ook dusdanig dat kinderen zijn overleden.

Jaarlijks worden minstens 118.000 kinderen in Nederland mishandeld. [1] De inspanningen van Jeugdzorg verminderen deze cijfers niet. Kinderen lijden onder conflict- en vechtscheidingen en gedwongen ouder-contacten, [2] pleegkinderen moeten jarenlang leven in ‘eindeloze tijdelijkheid’ en bestaansonzekerheid, wachtend tot de ouder het misschien ‘weer aan kan.’ [3]

Jeugdzorg onderkent deze problematiek dikwijls niet. Met name meldingen van een gescheiden ouder worden niet geloofd, of stalking en bedreiging van de opvoedende ouder worden niet serieus genomen. Jeugdzorg onderzoekt te vaak de feiten niet of vindt waarheidsvinding niet haar taak. Men zoekt oplossingen door gesprekken, ‘overleg’ of mediation, waarbij ook angst voor de agressieve ouder een rol speelt. De uitzending van Zembla op 17 februari 2016 [over de dood, (in de nacht van 7) op 8 juni 2015, van de 8-jarige Sharleyne Remouchamps uit Hoogeveen [4] is een goed voorbeeld van deze te veel voorkomende werkwijze, die leidt tot ernstige schade aan de ontwikkeling van het kind, en zelfs tot zijn of haar dood. [5]

Deze werkwijze is gebaseerd op twee mythes:

1. Mediation is een goede of de beste methode om problemen bij een vechtscheiding op te lossen.
Dit blijkt niet het geval. [6]

2. Omgang met beide (biologische) ouders is ‘per definitie’ in het belang van het kind.
Het recht van het kind op omgang met beide ouders wordt gehanteerd als recht van de ouder, waarbij het kind omgang krijgt opgelegd door de Gecertificeerde Instelling voor Jeugdbescherming en/of door de rechtbank, ook als het kind of pleegkind bang is voor de ouder en laat merken dat hij of zij geen contact wil. Het kind wordt in het geheel niet of niet deskundig gehoord en het jonge kind wordt niet geobserveerd in zijn of haar reacties tijdens en na een bezoek van of aan de ouder. [7]

Beide mythes hangen veelal nauw samen met een drietal andere mythes:

1. De door een ouder geuite beschuldiging van (geestelijke) kindermishandeling door de andere ouder is ongegrond en komt voort uit ‘nijd’.
Dit blijkt slechts in ongeveer 12% van de gevallen zo te zijn. [8]

2. Het voorop stellen van de biologische afstamming is ‘per definitie’ in het belang van het kind.
Biologische afstamming (de ‘bloedband’) blijkt geen voorwaarde te zijn voor het ontstaan van een veilige gehechtheidsrelatie van het kind met zijn of haar primaire verzorger, of dat nu een ouder of pleegouder is. [9] Op basis van deze ‘bloedband-mythe’ [10] wordt echter nog steeds jarenlang niet-helpende hulp aan een gezin geboden. Ook komt het nog steeds voor dat een uit huis geplaatst kind dat gehecht is geraakt aan zijn of haar pleegouders, teruggeplaatst wordt als de ouders, ook na jaren, weer in staat worden geacht tot opvoeden. Daarmee wordt het kind, naast het trauma van de verwaarlozing of mishandeling, ook nog het trauma aangedaan van het verlies van zijn of haar hechtingspersonen – de pleegouders. Niet de ‘bloedband’ maar adequate zorg en intensieve en liefdevolle interactie met de baby en het jonge kind en het bieden van structuur en begrenzing aan peuter en kleuter zijn noodzakelijke voorwaarden voor het ontstaan en voortduren van een veilige gehechtheidsrelatie van het kind met zijn of haar primaire verzorger. Deze relatie is van groot belang zowel voor het welzijn en de gezondheid van het kind als voor zijn of haar ontwikkeling tot geestelijk en lichamelijk gezonde en adequaat functionerende volwassene. [11]

3. Het kind is altijd loyaal aan zijn of haar (biologische) ouder.
Een kind is alleen op een geestelijk gezonde wijze loyaal aan een sensitieve primaire verzorger, ouder of pleegouder, als het kind een gehechtheidsrelatie heeft opgebouwd met deze verzorger. [12]

Kindwaardig ouderschap

In de Jeugdagenda 2015-2018 heeft het kabinet een kindgericht beleid als doel gesteld: ‘Alle kinderen moeten gezond en veilig kunnen opgroeien.’ [13] Dat doel is in elk geval onhaalbaar als niet wordt geregeld dat Jeugdzorg structureel en over de gehele linie op een op wetenschappelijke inzichten gestoelde en toetsbare wijze gaat werken. Om een kindgericht overheidsbeleid mogelijk te maken, zullen kinderen in de toekomst gevrijwaard moeten blijven van ‘beschadigende bescherming.’ [14] In overeenstemming met internationale normen en uitspraken zal ‘kindwaardig ouderschap’ boven ‘gelijkwaardig ouderschap’ moeten gaan prevaleren. [15] Ons inziens is daartoe in elk geval het volgende nodig.

Beleid en rechterlijke macht:

1. Het Verdrag inzake de Rechten van het Kind (VRK), dat voor Nederland in werking is getreden op 8 maart 1995, daadwerkelijk tot uitgangspunt van beleid maken. Met name zal landelijk beleid en wetgeving moeten worden ontwikkeld om te komen tot effectieve uitvoering van de artikelen 3, 9, 12, 19, 20, 29 en 39 VRK. [16]

2. Afschaffing van het roulatiesysteem bij de rechtbanken, waarbij iedere rechter om de paar jaar recht spreekt op een ander terrein. Een kinderrechter is de belangrijkste rechter in de samenleving daar hij of zij de ontwikkelingsmogelijkheden van een kind in de nabije en verre toekomst bepaalt. Hij of zij moet daarom, naast juridisch vakmanschap, over pedagogische en psychologische kennis beschikken en ervaring hebben opgedaan met de complexe relaties tussen kind, ouder en pleegouder.

Feitenonderzoek en kind-observaties:

3. Feitenonderzoek en waarheidsvinding ten aanzien van de aard van de problemen bij alle betrokkenen bij conflictscheidingen, uithuis- en pleeggezinsplaatsingen, en het daarbij betrekken van informatie uit andere bronnen (zoals politiedossiers, rapporten van hulpverlenende instanties, buren en familie).

4. Na een scheiding of een uithuisplaatsing: observaties van de omgang tussen ouder en kind en van de reacties van het kind tijdens en na een bezoek van of aan de ouder.

Deskundigheid, evaluatie en toezicht:

5. Bevordering van en toezicht op de deskundigheid van werkers en managers binnen de jeugdhulpverlening en kinderbescherming met betrekking tot de voorwaarden waaronder een kind zich kan ontwikkelen en de onderkenning van psychische problematiek van ouders die het kind ernstig kan beschadigen. [17]

6. Systematische evaluatie van het effect van de gegeven bemoeienis, hulp en ondersteuning op de ontwikkeling van het kind (middels Child Custody Evaluation en CARE-NL). [18]

7. Systematisch toezicht en controle op de uitvoering van het werk van jeugdhulpverlenings- en kinderbeschermingsinstanties (zie Bijlage).

Verzoek

De Werkgroep Veilig Opvoeden bepleit een koerswijziging in de aanpak van verwaarlozing en mishandeling van kinderen in problematische gezinssituaties en conflictscheidingen op basis van wetenschappelijk en parlementair onderzoek.

De leden van de werkgroep treden graag in overleg met de leden van de beide Vaste Kamercommissies Veiligheid & Justitie en Volksgezondheid, Welzijn en Sport om het hierboven gestelde toe te lichten en na te gaan op welke wijze de bescherming van kinderen en hun ontwikkelingsbelang in ons land daadwerkelijk kan worden bevorderd.

In afwachting van uw antwoord, verblijven wij,

Hoogachtend,

namens de werkgroep Veilig Opvoeden,
Ischa Bade

Leden van de werkgroep: Ischa Bade, Locatieleider basisschool, Amsterdam (ervaringsdeskundige); Sietske Dijkstra, Voormalig lector huiselijk geweld EN onderzoeker complexe scheidingen KSI Hoge­school Utrecht en Bureau Dijkstra; Gabriëlle Feije, Directeur weddingplanner I Do Weddings; Petitie Belang kind in wet (ervaringsdes­kundige); Tineke Fransen, Voorzitter Stichting Zijweg (ervaringsdeskundige), Ferko Öry, Kinderarts maatschappelijke gezondheidszorg, adviseur Buurtzorg Jong, Veilige Haven;  Frans van der Reijt, oud-kinderrechter; Corine de Ruiter, Hoogleraar Forensische psychologie Universiteit Maastricht Veilige Haven; Jan Storms, M.A., Bewustzijnsdeskundige, auteur Destructieve relaties op de schop (2014); Dorien Wassenaar, Secretaris Stichting Zijweg (ervaringsdeskundige); Tonny Weterings, voorheen senior-onderzoeker pleegzorg Universiteit Leiden, afd. Orthopeda­gogiek, Expertise-Centrum Kind in de Pleegzorg;  Jan Willems, Oud-hoogleraar Rechten van het Kind; onderzoeker Structurele preventie van kindermishandeling Universiteit Maastricht.

 

Wilt u mede de petitie ondertekenen? Klik dan hier.

 

 

Noten

1 Zie http://nji.nl/kindermishandeling-probleemschets-cijfers.
2 Dijkstra, S., Verhoeven, W. (2014), Gescheiden werelden en gespannen verhoudingen; Ouderschap na scheiding en geweld met dodelijke afloop, Maatwerk 1:2-6, http://www.sietske-dijkstra.nl/wordpress/wp-content/uploads/2014-02-17-artikel-Sietske-DijkstrawilVerhoevenmaatwerk.pdf.
3 Weterings, A.M., ‘Denial of developmental needs of foster children by Dutch youth care services,’ in: R. Moerland e.a. (eds.), Denialism and Human Rights, Cambridge etc., Intersentia (in druk, 2016; online najaar 2016).
[4 Zie http://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/105822/Verwaarloosd-en-vergeten-het-korte-leven-van-Sharleyne-uit-Hoogeveen en http://www.rtvdrenthe.nl/nieuws/105860/Advocaat-vader-Sharleyne-Jeugdzorgbeleid-moet-compleet-over-de-kop, alsook http://www.dvhn.nl/plus/Het-korte-trieste-leven-van-Sharleyne-21139546.html.]
5 Zie http://www.npo.nl/zembla/17-02-2016/VARA_101377877.
6 De Ruiter, C., & Öry, F. (2016), ‘Mediation lost de vechtscheiding niet op,’ Trouw 6 februari 2016 (zie http://fpblog.nl/2016/02/06/mediation-lost-de-vechtscheiding-niet-op/).
7 Spruijt, E., Kormos, H., Burggraaf, Ch., & Steenweg, A. (2003), Het verdeelde kind, Utrecht; Van den Bergh, P.M., & Weterings, A.M. (2007), Pleegzorg: Jeugdzorg voor het kind (hst. 5), Utrecht, Agiel.
8 Trocmé, N., & Bala, N. (2005), ‘False allegations of abuse and neglect when parents separate,’ Child Abuse and Neglect, 29, 1333-1345 (zie http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16293307).
9 Kenny, J., & Pollack, D. (2015), ‘“Bonding” in the child placement process: A psychological and legal perspective,’ Policy & Practice (APHSA.org, Resources, Publications), december 2015, pp. 5 en 30-31, http://adoptioninchildtime.org/updates/bonding-in-the-child-placement-process; Bokhorst, C.L. (2004), Attachment in twins, Ph.D Leiden, Mostert & Van Onderen; Van den Bergh, P.M., & Weterings, A.M. (red.) (2010), Pleegzorg in perspectief, Assen, Van Gorcum.
10 Willems, Jan CM, ‘Too close to home: The Denial of Prejudice and Discrimination against Children,’ in: R. Moerland e.a. (eds.), Denialism and Human Rights, Cambridge etc., Intersentia (in druk, 2016; online najaar 2016).
11 Zie http://www.child-encyclopedia.com/attachment, http://developingchild.harvard.edu/science/key-concepts en http://acestoohigh.com/aces-101/.
12 Weterings, A.M., & Van den Bergh, P.M. (2012), ‘De stem van het pleegkind,’ FJR 34, nr. 1, pp. 12-20.
13 Zie https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2015/04/14/jeugdagenda-2015-2018.
14 Willems, Jan CM (2015), ‘Vrijwaring van beschadigende bescherming door opvoeders en instellingen – en wat kinderen nog meer nodig hebben,’ lezing d.d. 21 november 2015 in het Kinderrechtenhuis te Leiden (http://korczak.nl/stichting/).
15 Willems, Jan CM (2014), ‘Kindwaardig ouderschap gaat voor zogenaamd gelijkwaardig ouderschap,’ blog op http://law.maastrichtuniversity.nl/newsandviews/kindwaardig-ouderschap-gaat-voor-zogenaamd-gelijkwaardig-ouderschap/.
16 Zie Willems, Jan CM (2016), ‘Tijd voor een pedagogisch beschavingsoffensief,’ blog op http://www.nespcan.nl/?p=2618.
17 Storms, J. (2014), Destructieve relaties op de schop, Utrecht, Ank hermes.
18 De Ruiter, C., & De Jong, E.M. (2005), Care-NL; Richtlijn voor gestructureerde beoordeling van het risico van kindermishandeling, Enschede, Gildeprint Drukkerijen.

Afbeeldingsbron: Amanda Tipton (Flickr Creative Commons)

Dit artikel is 1919 keer bekeken.

Reacties op dit artikel (8)

  1. In het geval van Sharleyne is Jeugdzorg helemaal niet betrokken geweest. De grote fout ligt bij de gemeente en het CJG die er niet voor gekozen hebben om Jeugdzorg te betrekken.

  2. Zowelmijn zoon en ik hebben emdr nodig gehad om de fouten van jeugdzorg te verwerken

  3. Bureaucratische verkokering binnen de Jeugdzorg blijft een probleem…Deskundigheidsaanspraken kunnen zodoende vaak niet waargemaakt worden en dat leidt tot onaanvaardbare risico’s voor de kinderen in kwestie.

  4. Ischa Bade heeft haar eigen kinderen op dit moment meegenomen naar het buitenland, terwijl ze onder toezicht staat. Lekker verhaal.

  5. stukje uit krant,

    Hoofddorpse kinderen al een week vermist (door Ischa Bade)

    http://hcnieuws.nl/lokaal/hoofddorpse-kinderen-al-een-week-vermist-138486,

    Hoofddorpse kinderen al een week vermist

    HOOFDDORP Waar zijn de 8-jarige Eva en de 4-jarige Rutger, inclusief hun moeder (Ischa Bade)? Dat is de vraag die vader Arun al zo’n week bezighoudt, want zo lang heeft hij al geen contact meer met het drietal kunnen krijgen. Dat laatste geldt ook voor de familie van zijn ex die zich, net als de vader, ernstig zorgen maakt. De politie is inmiddels op de hoogte gebracht en er is aangifte gedaan.

    Wat hij ervan moet denken, weet hij niet meer. De kinderen zijn vorige week ziek gemeld op school en bij de buitenschoolse opvang. De woning staat leeg – zelfs de gordijnen hangen niet meer voor de ramen. Al dagenlang wordt er niet gereageerd op berichten die via de mobiel worden verstuurd. Net zomin er gereageerd wordt op de mail. Dat geldt niet alleen voor hem. Ook de familie van zijn ex-vrouw weet niet waar zij is en kan geen contact met haar krijgen. “We maken ons heel veel zorgen”, laat vader Arun vanuit zijn woning in Hoofddorp weten. “Vandaar mijn oproep: wie iets weet – bel de politie (0900-8844).”
    Tot afgelopen donderdag. De moeder meldde de kinderen ziek bij hun school in Hoofddorp waarna er geen contact meer was. Dat blijkt uit een brief die de school aan ouders van klasgenoten heeft gestuurd met daarin onder andere de zinsnede: ‘het lijkt erop dat de kinderen zijn vertrokken naar een onbekende bestemming’.

    “Ik heb inmiddels meerdere instanties benaderd met de vraag of zij weten waar mijn ex en de kinderen zijn. Maar niemand heeft enig idee”, laat vader Arun weten. “Er staat voor 21 juli een rechtszaak gepland over het verlengen van een zogeheten onder toezicht stelling (ots). Misschien dat dat er iets mee te maken heeft. Ik weet het echt niet.”

    Wat hij wel weet is dat de kinderen en hun moeder al dagenlang geen teken van leven hebben gegeven. Vandaar zijn oproep.

    Aangifte

    Woensdagmiddag laat liet Jeugdbescherming Regio Amsterdam (JBRA) aan de vader weten dat zij donderdag 30 juni aangifte gaat doen tegen de moeder wegens onttrekking van toezicht. Daarnaast doet JBRA een zorgmelding bij de Centrale Autoriteit.

    Dit laatste betekent dat ook de politie op zoek kan gaan naar de moeder met de twee kinderen. Woensdag liet een woordvoerder namelijk nog weten ‘dat de politie pas in actie komt zodra er aangifte gedaan is’.

  6. Vermiste moeder met kinderen naar het buitenland
    06-07-2016, 10:20 | Van de redactie

    http://hcnieuws.nl/lokaal/vermiste-moeder-met-kinderen-naar-het-buitenland-139931

    HOOFDDORP De moeder die, inclusief de twee kinderen Eva en Rutger, nu al weer bijna twee weken geleden met de noorderzon is vertrokken, is naar het buitenland vertrokken. Dat heeft de gemeente aan de vader laten weten. Om welk land het gaat, is niet aangegeven. De vader vermoedt Zambia.

    De Hoofddorper die vorige week nog een noodoproep deed omdat hij op zoek is naar zijn ex en de twee kinderen van 11 en 4, heeft te horen gekregen dat de moeder naar het buitenland is vertrokken. Dat laat vader Arun weten op basis van de gegevens die hij heeft gekregen uit de gemeentelijke basisregistratie personen (BRP). Om welk land het gaat, geeft het BRP niet aan.

    Zelf heeft hij wel een vermoeden, namelijk Zambia, omdat zijn ex (Ischa) het daar wel eens over heeft gehad. Pogingen om met haar in contact te komen of met de kinderen, zijn nog steeds zonder resultaat gebleven. De vader van zijn ex heeft laten weten dat ze veilig is en dat de kinderen bij haar zijn, maar meer kon hij niet zeggen. De vader had de informatie via een vriendin van Ischa.

    Inmiddels zijn meerdere instanties op zoek naar de moeder en de kinderen, omdat Ischa OnderToezichtStelling staat. Een ots betekent dat je bereikbaar en beschikbaar moet zijn en door vertrek naar het buitenland is zij dat niet. Daarmee pleegt zij een strafbaar feit.

  7. https://zoek.officielebekendmakingen.nl/noindex/stcrt-2016-60666.html

    Openbaar exploot
    Bij exploot 07-11-2016 van ondergetekende is o.v.v. Arum KUMAR te Hoofddorp, aan Ischa BADE, geboren op 29-08-1979, zonder bekende woon- of verblijfplaats in en buiten Nederland, betekend de grosse van een vonnis in kort geding dd. 20-10-2016 van de Rechtbank Noord-Holland, met gelijktijdig bevel om al het nodige te doen en haar volledige medewerking te verlenen om te bewerkstelligen dat de daarin genoemde minderjarigen binnen een week na 07-11-2016 in de macht van de vader zullen worden gebracht. Een afschrift van dit exploot kan betrokkene verkrijgen bij onderstaand deurwaarderskantoor.

  8. Goedenavond

    Wow! Niet alleen duidelijk! Maar ook echt waarheid!

    Mijn vraag ( hopelijk toegevoegde waarde ) waarom hebben kinderen vanaf 7 of 8 jaar geen stem? In zo verre we doen er niets mee.
    Kinderen van gescheiden ouders leven een leven vol aanpassingen. Best ingrijpend en vergt veel. Nu hoor ik vaak kinderen zijn heel flexibel maar dat is een elastiek ook. Zet een elastiek is onder spanning 1 of 2 jaar en deze zal breken.
    Erger nog dat jeugd instanties en rechters bijv. Narcistische persoonlijkheidsstoornissen niet erkent. Terwijl juist dit erg belastend is voor een kind.
    Ook heb ik een grote ? Bij het gezamenlijke gezag. Dit is eigelijk best vreemd. Met een co ouderschap 50/50 prima! Maar met een omgangsregeling???? Als u 80% zorg draagt en ik 20% geeft u mij 30% cadeau??? Omdat ik dan uw ex ben ?? ( voorbeeld) ook zal een beslissingsbevoegdheid niet verkeerd zijn! 1 aangeweze ouder met het meeste gezag beslist zonder handtekening van de ander voor psychologiche hulp ect. Het is nu echt slecht! Waarbij de niet verzorgende ouder vaak een dekzijl boven het hoofd word gehouden en de verzorgende zoekt het maar uit en moet maar mee werken hmmmzzz niet eens gelijkwaardig te noemen!

    Daarnaast zijn de kinderen geen voorwerpen maar mensen. Omgang met ouders mag niet belemmerd worden maar ook niet afgedwongen!
    Gelukkig ken ik veel ouders die nietverzorgende ouder zijn en de kinderen respecteren als ze niet willen, vaak na 1 maand bellen ze weer op en is het contract weer goed! Ook gebeurd; moeder zag haar dochter 2 jaar niet zij maakte hiervan geen werk ook dit contackt is hersteld en beter als ooit. Zo concludeer je op een schoolplein sportclub vele gebeurtenissen. De ouder die zich verzet onder dwang ze kinderen wilt ontmoeten heeft vaak een stoornis, dit is puur egoïstisch gedrag voor het eigen ego, deze worden graag gehoord en geholpen door de instanties,… ouders die in het belang van het kind zichzelf opzij zetten hebben altijd of uit eindelijk fantastische banden met hun kinderen.

    Geef kinderen wat ruimte ook hun moeten fingen verwerken! En ben het overgens helemaal eens kwa bloed band!!! Bloed zegt niets daden meer! Gevoel een band intresse alles heeft een rol bij een verbinding met een kind! Niet het zaadje of de baarmoeder.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *