Een echte Nederlander is niet alleen wit

Deze week verklaarde de rechter een klacht van Amnesty International, Control Alt Delete, Radar en anderen, tegen etnisch profileren ongegrond. Huidskleur kan 'een objectieve aanwijzing zijn van iemands vermeende nationaliteit', oordeelde de rechter. Een donkere huidskleur wordt gezien als een aanwijzing van mogelijk geen Nederlander zijn. Dat staat haaks op de werkelijkheid.

Uit eerder onderzoek van Movisie blijkt dat een deel van de mensen die openlijk racistische uitspraken doen, vaak beredeneren dat zij zelf echte Nederlanders zijn en dat iedereen die een donkere huidskleur heeft, moslim is, of er uit ziet als een moslim, dat niet is. Het maakt daarbij niet uit waar deze mensen zijn geboren, of dat ze misschien zelfs al drie generaties in Nederland wonen. Het zijn en blijven mensen die ‘te gast’ zijn in de ogen van de mensen die wij spraken en die ‘gasten’ moeten zich aanpassen aan de échte Nederlanders. Deze groep mag volgens hen ook volgens hen niet zomaar alles; zij mogen bijvoorbeeld geen kritiek hebben op de Nederlandse samenleving; dat hoort immers niet bij een ‘gast’. ‘Zij’ hebben dus niet dezelfde rechten als ‘wij’. ‘Zij’ zijn dus eigenlijk een soort tweederangsburgers.

Etnisch profileren is niet onrechtmatig

De rechtbank stelt dat etnisch profileren door de Koninklijke Marechaussee niet onrechtmatig is. De redenering die wordt gegeven is dat huidskleur een objectieve aanwijzing kan zijn van iemands nationaliteit. Je mag dus iemand mede vanwege zijn of haar donkere huidskleur uit de rij halen op het vliegveld want die huidskleur is een aanwijzing dat deze persoon mogelijk geen Nederlander is. Een échte Nederlanders lijkt ook bij de rechtbank wit te zijn. En iedereen die niet wit is en voldoet aan bepaald profiel (bijvoorbeeld qua kleding, leeftijd, vlucht etc.) mag dus ook anders behandeld worden.

Het beeld van de Nederlander als wit klopt natuurlijk niet met de werkelijkheid. Miljoenen Nederlanders voldoen niet aan dit clichébeeld. En dat is niet gek want zoals beschreven wordt in het boek 'Vijf eeuwen migratie' van de historici Leo en Jan Lucassen, heeft Nederland een lange migratiegeschiedenis. Mensen uit de hele wereld komen al eeuwenlang in Nederland. En Nederlanders gaan zelf ook al eeuwenlang de hele wereld over. In 1667 veroverde Nederlanders Suriname en werd dit land bij Nederland gevoegd. De banden met Suriname gaan dus veel verder terug dan bijvoorbeeld die met Limburg; deze provincie kwam pas 200 jaar later bij Nederland. Toch krijgt bijvoorbeeld Perr Schuurs maar weinig te horen dat hij ‘terug moet naar waar hij vandaan komt’ maar kan Jeangu Macrooy de keren dat dit hem werd toegebeten waarschijnlijk niet meer tellen op één hand.

Er zijn zeker wel zaken die we kunnen beschouwen als typisch Nederlands, maar wit zijn is dat in ieder geval niet. Een mooier voorbeeld van iets dat écht Nederlands is, is onze grondwet waarvan het verbod op discriminatie het eerste artikel is. Laten we daar dan vooral naar gaan handelen.

Hanneke Felten, senior projectleider en onderzoeker Movisie

 

Foto: Bas Bogers (Straatfotografie.com)

Dit artikel is 1609 keer bekeken.

Reacties op dit artikel (3)

  1. Dat ‘Limburg’ pas 200 jaar geleden bij Nederland kwam, ligt toch net iets anders dan dat de auteur van dit artikel suggereert. De provincie Limburg ontstond 200 jaar geleden op zo ongeveer hetzelfde moment als het Koninkrijk der Nederlanden ontstond. Een land dat twintig jaar later weer uiteenviel in de huidige landen Nederland en België. Op dat moment werd ook de Limburg gesplitst in Belgisch Limburg en het hertogdom Limburg waarvan de Nederlandse koning hertog was. Dat hertogdom maakte ook nog deel uit van de Duitse Bond. Daaraan kwam pas in 1866..

    Die ‘gespleten’ houding van het gebied kent een nog veel langere historie. Voor die tijd behoorde een groot deel van het grondgebied wisselend toe aan verschillende vorstendommen en machten waarvan de Republiek de zeven Verenigde Provinciën er één was, De delen die tot de Republiek behoorden waren de facto kolonie van die Republiek, het waren Generaliteitslanden zonder eigen lokale zeggenschap. Ze werden door de Staten Generaal bestuurd zonder dat ze erin werden vertegenwoordigd. Die gespletenheid ging zover dat het grondgebied van de de huidige gemeente Venlo tot drie en soms wel vier verschillende landen behoorde. Waarvan er één die Republiek
    Dus dat de band met Suriname veel verder teruggaat, klopt niet.

    En voor wat betreft ‘terug naar waar je vandaan komt’, met een accent van een van de dialecten die in de huidige provincie Limburg worden gesproken, loop je in Amsterdam en niet alleen daar, het risico om precies dat verwijt te krijgen. Het verwijt dat je provinciaal bent en maar het beste terug kunt gaan naar die provincie.

  2. Dit is echt volledig absurd. Niet alle Nederlanders zijn wit – en niet alle witte mensen zijn Nederlanders. Grove denkfout!

  3. Ik werd op Java geboren, uit Nederlandse ouders. Toen ik zeven was, kwam ik met mijn blonde koppie naar Nederland en sprak hééél keurig Nederlands. Té keurig, vond men en ik werd daar vaak op aangekeken. Mijn vriendinnetje hier had een (roodharige) Nederlandse vader en een Indonesische moeder en dat laatste was duidelijk aan haar te zien, maar zij was nooit in Indonesië geweest. Als wij zeiden dat ik in Indië was geboren en zij in Den Helder, geloofde niemand dat en wij werden dan aangezien als leugenaars of aandachttrekkers. Geen van beide was waar. Ik ben dat gedoe om huidskleur of land van geboorte etc, altijd als iets raars en heel kunstmatigs blijven zien.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *