COLUMN De wonderbaarlijke vermenigvuldiging van zorgzame gemeenschappen

Wat er gebeurt als de neuzen van zorgverzekeraars, gemeenten, zorgaanbieders, welzijnsorganisaties en burgerinitiatieven dezelfde kant op wijzen, ervoer hoogleraar Marcel Canoy in Limburg. Alle smoesjes waarom samenwerking niet zou kunnen, worden er gelogenstraft.

Het verhaal van Jezus en de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van vijf broden en twee vissen uit het Nieuwe Testament wordt door moderne theologen niet letterlijk genomen. De Messias zal ongetwijfeld indrukwekkende dingen hebben gepresteerd, maar Harry Potter was hij niet. In de moderne interpretaties zien theologen het als een metafoor voor de baten van delen, vertrouwen en gemeenschap.

Moderne woonvorm

Ik moest eraan denken toen ik de locatie De Mulder in Venray bezocht. De Mulder was tot voor kort een klassiek verpleeghuis. Het bestuur van de Zorggroep, een VVT-instelling (Verpleging, Verzorging en Thuiszorg) uit Noord- en Midden- Limburg, gelooft in vernieuwing. De Mulder is omgekat naar een moderne woonvorm waar ook mensen wonen die verpleeghuiszorg nodig hebben, maar dat is nu nog maar één derde van de bewoners. Eén derde zijn bewoners die lichte zorg nodig hebben en één derde heeft helemaal geen zorg nodig. Dat kunnen ouderen of jongeren zijn of wie ook past bij deze woonvorm.

Ze willen pionieren met het idee dat in een zorgzame gemeenschappen bewoners samenredzaam zijn

De Zorggroep heeft de handen ineengeslagen met zorgkantoor VGZ, woningcorporatie Wonen Limburg, wijkontmoetingscentrum ’t Schöpke, dagbesteding van Dichterbij voor mensen met een verstandelijke beperking en tweedehandswinkel Re-Touch. Met z’n allen willen ze pionieren met het idee dat in een zorgzame gemeenschappen bewoners samenredzaam zijn en daarmee een hogere kwaliteit van leven bereiken.

Niet alleen de bewonersmix is anders dan in een verpleeghuis, ook de personeelsmix bestaat niet uit personeel met vooral een zorgachtergrond, maar is veel meer divers in wat ze een Goed-Voor-Elkaar-Team noemen, een term die gelijkwaardigheid uitstraalt.

Eigenwaarde stijgt

De associatie met broden en vissen is het best te begrijpen door het verhaal van Herman (gefingeerde naam) te vertellen. Herman is de enige bewoner van De Mulder die er ook al vóór de verbouwing woonde. Herman werd daar verzorgd met maaltijden en zorg en nam weinig deel aan gemeenschappelijke activiteiten. Een beetje een knorrepot ook.

Herman is de personificatie van wat er gebeurt als je bewoners als mens ziet

Binnen twee maanden na de verbouwing kennen de mensen Herman niet meer terug. Hij doet zelf zijn boodschappen, kookt met enige regelmaat zijn eigen maaltijden en zit overdag listig vals te spelen met kaarten om centen met andere bewoners. Het geknor is verstomd.

Herman is de personificatie van wat er gebeurt als je bewoners als mens ziet. De eigenwaarde stijgt, alsook de behoefte om initiatieven te nemen en te interacteren met andere bewoners.

De wonderbaarlijke vermenigvuldiging heeft niet alleen betrekking op Herman en zijn medebewoners. Het merkwaardige is dat er minder verplegend personeel is dan eerst, maar dat ze toch meer tijd hebben. En hun werk is leuker omdat het gevarieerder is geworden en ze meer zelf kunnen bepalen hoe hun werk vorm te geven. Dat is nog wat anders dan de dicht geprotocolleerde haastklussen in de wijk en hup door de naar de volgende klant. Sorry mevrouw, voor een praatje heb ik vandaag geen tijd!

Het licht gezien

De Zorggroep is niet de enige organisatie die het licht heeft gezien. In Rotterdam heb je de Thuis Plus Flats en in Amsterdam de Langer Leven Flats. Habion heeft al tijden met Liv Inn in Hilversum bewezen wat het oplevert door populaties te mengen en bewoners aan het roer te zetten. Humanitas Deventer biedt al sinds 2012 woonruimte aan studenten die in het woonzorgcentrum wonen.

Niet zelden leiden die gemengde woonvormen tot complexe financieringsvragen

Niet zelden leiden die gemengde woonvormen tot complexe financieringsvragen. Dat krijg je als je functies en bewoners mengt. Omdat we de welvaartstaat hebben opgebouwd op basis van individuele aanspraken en doelgroepen, moet de financiering uit verschillende bronnen en wetten komen, met het gebruikelijke gevaar dat financiers naar boven kijken of naar elkaar als ze de portemonnee moeten trekken.

Ik was de afgelopen tijd bij veel bijeenkomsten met pleitbezorgers van zorgzame gemeenschappen. Steeds meer mensen – ook systeempartijen – raken overtuigd van de kracht van die gemeenschappen. Op het We doen het samen-festival in Utrecht waren zelfs 1500 bezoekers en werd het festival opgeluisterd met het bezoek van burgemeester Sharon Dijksma en minister Pieter Heerma. In Rotterdam spraken vijfhonderd gemeenteambtenaren met elkaar over het onderwerp in gezelschap van burgemeester Carola Schouten.

Rondjes draaien

Het is hartverwarmend dat de waardering voor burgerinitiatieven en gemeenschapszin stijgt, maar laten we niet ontaarden in Hare Krishna’s die als kritiekloze sektariërs met elkaar dansen en zingen. Het probleem dat we nog niet hebben opgelost, is hoe initiatieven die bewezen effectief zijn structureel te financieren. Toen ik die vraag stelde aan een bestuurder van een zorgverzekeraar op een evenement bij de Rabobank gaf die het antwoord: ‘Er zijn genoeg potjes.’ Ik was blij dat ik niet naast een muur zat anders had ik zonder twijfel mijn hoofd er onzacht tegenaan gebonkt.

Als ik met VitaValley impactstudies doe naar zorgzame gemeenschappen ligt de vraag naar structurele financiering altijd op tafel. Het is gekmakend, want het gaat doorgaans om weinig geld met grote impact. We moeten dit fundamentele probleem onderkennen en oplossingen bedenken, anders blijven we rondjes draaien.

Dat het anders kan, bewijst Zuid-Limburg. Daar is men er wonderwel in geslaagd de neuzen van zorgverzekeraars, alle betrokken gemeenten, zorgaanbieders, welzijnsorganisaties en burgerinitiatieven dezelfde kant op te laten wijzen in de PlusWIJken. Het mooie van de PlusWIJken is niet alleen dat het een goed idee is, maar dat het ook laat zien dat alle smoesjes waarom dit niet zou kunnen, gelogenstraft worden.

De wonderbaarlijke vermenigvuldiging van de vijf broden en twee vissen van zorgzame gemeenschappen gaat daarbij helpen. Want omdat er meer te verdelen is, is samenwerken niet alleen goed, maar ook lonend. Met de groeten van Herman.

Marcel Canoy is hoogleraar gezondheidseconomie en dementie aan de VU. Hij is daarnaast werkzaam bij VitaValley en bij de Autoriteit Consument & Markt (ACM).

Dit artikel is 751 keer bekeken.

Reacties 3

  1. ach ja, een intellectueel die de Bijbel niet letterlijk neemt maar metaforisch opvat. Hopelijk neem je in het verkeer de stoplichten wel letterlijk.

    De twaalf manden met brood die overblijven na de eerste spijziging zijn een type van de overvloed die Israël (de twaalf stammen) straks ten deel zal vallen.

    En je koppelt de vissen en het brood aan grotere tijdperken: Het Vissen-tijdperk: De eerste wonderbare spijziging spreekt over de huidige tijd (het huidige tijdperk) waarin we nu leven.

    Het overblijfsel na de spijziging wijst naar de periode ná het Vissen-tijdperk. De Waterman die zijn waterkruik uitstort over de aarde is een type van Christus die in de nabije toekomst Zijn Geest zal uitstorten op alle vlees.

    Het einde van de eerste spijziging legt direct de link naar de tweede spijziging (met de zeven broden en zeven manden overschot). De eerste gaat over het heden, de tweede over het toekomstige Messiaanse koninkrijk (waarbij het getal zeven verwijst naar de wereldsabbat).

    de geschiedenis van de vissen en broden is geen oproep tot menselijk altruïsme, maar een blauwdruk van Gods blauwdruk voor de toekomst van Israël en de wereld

  2. Canoy verkoopt een wonder en vergeet de rekening. En dat voor een professor zorgeconoom.

    Brood vermenigvuldigt zich natuurlijk niet.

    Wat hij in De Mulder ziet als minder personeel met toch meer tijd, is een verschuiving van arbeid naar de bewoners zelf.
    Voor Herman, die licht zorgbehoeftig is en opbloeit, pakt dat goed uit.
    Een derde van De Mulder heeft echte verpleeghuiszorg nodig, en die groep komt in zijn verhaal niet voor.

    Dat is opmerkelijk bij een hoogleraar die ook dementie in zijn leeropdracht heeft. De bewoner met gevorderde dementie doet zijn boodschappen niet zelf en stuurt geen groeten.

    Canoy ziet het financieringsprobleem scherp maar duidt het verkeerd. En dat voor een professor zorgeconoom.

    Hij framet het opnieuw als ‘ onwil en smoesjes, op te lossen met goede wil en festivals.’

    Zo lust ik er nog wel eentje.

    De versnippering die hij beschrijft is zijn stelsel dat werkt zoals het is gebouwd.

    Zvw, Wlz en Wmo kennen gescheiden aanspraken en gescheiden financiers, elk met een prikkel om kosten over de schot te schuiven.
    Een gemengde woonvorm valt per definitie tussen die domeinen. Zijn eigen anekdote bewijst het.

    “Er zijn genoeg potjes,” zei de bestuurder, maar die potjes zijn tijdelijk en geoormerkt, zonder structurele aanspraak.
    Zo financiert het stelsel sinds 2006 vernieuwing, want een structurele aanspraak erkennen is precies wat de herziening wilde vermijden.

    Tot slot de positie van de auteur. Canoy doet via VitaValley impactonderzoek naar deze gemeenschappen, werkt bij de ACM en prijst in deze column hetzelfde model aan. Dat vermengt de rol van beoordelaar met die van pleitbezorger.

    Een paar dagen eerder kreeg hij op dit platform het verwijt theorieën met anekdotes te bestrijden.

    Hier draagt één opgebloeide bewoner met een gefingeerde naam de hele bewijslast.

  3. Een prachtig experiment inderdaad. Hoopgevend. Dat het niet makkelijk is structurele financiering te vinden is vind ik niet verwonderlijk. Dit initiatief lukt het om deelbelangen te overstijgen. Al die spelers maken hun belang ondergeschikt aan een hoger belang. Als het lukt omdat structureel te maken heb je ook de structurele financiering rond. Gemeenten en provincies kunnen een grote rol spelen bij het managen van hogere belangen. Dat is een andere manier van kijken maar het valt te leren.

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *