Discussies over geneesmiddelen verlopen vaak moeizaam. De industrie claimt dat er miljarden nodig zijn om geneesmiddelen te ontwikkelen en dat het ook vaak misgaat. Het toelatingsproces is uitermate stroef, zodat ook veel tijd en middelen verloren gaan aan procedurele en juridische zaken. Aan de andere kant is er de betaler die klaagt over hoge prijzen en de toegang voor effectieve medicijnen die daardoor in gevaar komt. Wie heeft er gelijk? Allebei.
Anousha Nzume spreekt in haar boek ‘Hallo Witte mensen’ witte mensen rechtstreeks aan, om hen bewust te maken van hun privileges en de impact van institutioneel racisme. Het zou voor mij als wit persoon makkelijker zijn geweest als ik u nu kon melden dat het boek niet de moeite waard is. Dat Nzume haar feiten niet op orde heeft en dat zij geen overtuigingskracht heeft. Dat we gerust verder kunnen slapen. Maar helaas.