In tijden van crisis wordt vaak Pavloviaans gereageerd: bezuinigen, snijden, belastingen heffen, of fuseren. Maar wellicht is het beter te kijken naar zaken die perspectief bieden: de directe sociale omgeving. Omdat door samen te werken, samen te leren en samen te leven het sociaal fundament van de samenleving versterkt wordt.
Er lijkt veel consensus te zijn dat categoraal integratiebeleid zijn langste tijd gehad heeft. Professor Han Entzinger verwoordt in een interview voor Socialevraagstukken.nl de opvatting van velen: je helpt mensen niet vooruit door ze een cultureel etiket op te plakken. Klaas Mulder denkt daarentegen dat we de grote verschillen wel moeten blijven benoemen.
Vroeger werden jongens gezien als mannen-in-wording, hun drang tot lawaai, actie en gelding werd voor lief genomen. Tegenwoordig zijn diezelfde eigenschappen een probleem, met name op school. ‘Niet de jongens maar de opvoeders zijn veranderd’, stelt Angela Crott na bestudering van jongens-opvoedingsboeken van 1882 tot 2005.
De sociaal wetenschapper Annelijn van der Slikke werkte undercover in zorginstellingen in Amsterdam en constateerde dat tussen zeggen en doen een groot verschil bestaat: zorgplannen worden in de praktijk niet per se nageleefd. De Inspectie voor de Gezondheidszorg zou daarvoor meer aandacht moeten hebben.