Doordachte aanpak nodig voor homo-acceptatie onder vluchtelingen

Lokale COC’s luiden de noodklok vanwege geweld tegen lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders (LHBT’s) in de noodopvang voor vluchtelingen. Het is de vraag of voorlichting over homoseksualiteit soelaas biedt.

Onder de visie van de overheid om met voorlichting dit anti-homogeweld te voorkomen zitten een aantal vooronderstellingen. Bijvoorbeeld de gedachte dat effectieve voorlichting voor vluchtelingen in de noodopvang op de plank ligt, klaar voor gebruik. Dat is niet het geval. Voor een Europees onderzoek maakten wij bij Movisie een overzicht van de verschillende voorlichtingsmethodes die in Nederland beschikbaar zijn om de acceptatie van LHBT’s te verbeteren. Opvallend is dat de meeste methoden weliswaar met passie zijn ontwikkeld maar dat de onderbouwing en evaluatie nog ontbreekt. Sommige methoden zijn zeker kansrijk, maar anderen werken mogelijk niet of zelfs averechts. Waar je denkt te werken aan meer begrip, kun je soms onbedoeld een negatieve houding ten aanzien van homo-en biseksuelen en transgenders vergroten. 'Baat het niet, dan schaadt het niet', gaat hier dus helaas niet op.

Effectieve methoden zijn nauwelijks beschikbaar

Erkend effectieve methoden op het gebied van LHBT-acceptatie zijn dus nog nauwelijks beschikbaar. Zeker niet voor mensen in een noodopvang. Goede methoden houden bovendien rekening met de context en de omstandigheden en kenmerken van de doelgroep. Tussen een 13-jarige, thuiswonende scholier die we een positief gevoel willen geven ten aanzien van homo- en biseksuelen en transgenders, en een 40-jarige vrouw met een oorlogstrauma die met drie kinderen in een noodopvang verblijft, zit natuurlijk een wereld van verschil.

Homo-acceptatie in Nederland kwam ook niet vanzelf

Voorlichting over homo- en biseksuelen en transgenders is dus helaas niet het ei van Columbus. We moeten een duurzame aanpak gaan ontwikkelen. Die aanpak moet goed aansluiten bij de specifieke omstandigheden van vluchtelingen. Dat vraagt doordachte afwegingen vooraf, monitoring en een passende evaluatie achteraf. Een fikse inspanning en tijd zijn dus nodig, maar deze aanpak is zeker niet onmogelijk. Bedenk dat de succesvolle acceptatie in Nederland van homo- en biseksualiteit, en langzamerhand die van transgenders, ook niet over een nacht ijs is gegaan. Daaraan hebben vele docenten, politici, Bekende Nederlanders, politieagenten, sociaal werkers en in het bijzonder talloze vrijwilligers van belangenorganisaties zoals het COC, keihard gewerkt en dat doen ze nog steeds.

Als we ook de acceptatie van homo- en biseksualiteit en transgenders onder vluchtelingen een serieuze kans willen geven, moeten we zoeken naar ‘wat, wie en waarom’ het geweld veroorzaakt en hoe we dit effectief kunnen aanpakken. En zolang we het probleem nog niet preventief kunnen oplossen, moet de Nederlandse overheid een manier vinden om de veiligheid van LHBT’s in de noodopvang zo goed mogelijk garanderen, bijvoorbeeld met safe houses. Laten we voorkomen dat er nog meer slachtoffers gaan vallen.

Hanneke Felten is onderzoeker bij kenniscentrum Movisie en Saskia Keuzenkamp hoofd afdeling effectiviteit Movisie. Samen onderzochten zij de werkzame elementen van verschillende LHBT-voorlichtingsprogramma's

Afbeeldingsbron: Directie Voorlichting (Flickr Creative Commons)

Dit artikel is 510 keer bekeken.

Reacties op dit artikel (3)

  1. De Islam is nu eenmaal homo vijandig en voorlichting zal echt niet werken om deze gelovigen op een andere gedachte te brengen.
    Het importeren van culturen die haaks staan op de westerse cultuur betekent gewoon dat onwenselijke waarden t.a.v. homoseksualiteit worden gepraktiseerd.
    De prijs is hoog aangezien de emancipatie van de homoseksualiteit in Nederland inderdaad niet over een nacht ijs is gegaan.

  2. Als zij hierheen willen komen ,hebben ze zich aan de waarden-normen-respect tegedragen/houden,Die en waar de ,jaren voor hebben gevochten.Als hij-zij zich hier niet mee kunnen verenigen,wat zoeken zehier dan.Als wij naar hun LANDEN gaan MOETEN WIJ ONS OOK AAN DE REGELS HOUDEN DIE DAAR GELDEN,ZOU ZE NIET GRAAG DE KOST GEVEN OOK VAN HOGERE-HAND DIE ZICH DAGELLIJKS VERGRIJPEN AAN PERSONEN .DIE TOT DEZE DOELGROEP BEHOREN.

  3. Ik ben zelf nog nooit in een opvangcentrum geweest en heb nog niet een dergelijke voorlichting onder ogen gehad. Zelf geloof ik niet dat een voorlichtingscampagne enig doel zal treffen. De meeste vluchtelingen komen uit gebieden waar lhbt sinds eeuwen een absoluut taboe is en dat verander je niet zo maar, niet eens een beetje. (Kijkende naar de jongste generatie van arbeidsmigranten waar het nog steeds niet is geaccepteerd en die zijn in Nederland geboren en getogen). Wij Nederlanders zijn gewend aan confronterende posters en documentatie die voor (getraumatiseerde) vluchtelingen juist averechts zullen werken. Ik denk meer aan een soort van posters met pictogrammen zoals je in Facebook kunt vinden. Veel vriendelijker en duidelijk. Zeg maar iets waar je mee aangeeft wat hier “wel” en wat hier “niet” gebruikelijk is.

    Rianne
    Transgender en Unifil veteraan

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *