Verbied dat Thomashuizen en andere zorgaanbieders zich door pgb’s laten financieren

Kleinschalige woonvormen als de Thomashuizen en De Drie Noteboomen laten zich financieren door persoonsgebonden budgetten. Dat zou verboden moeten worden, want dat gaat ten koste van de reguliere zorg, betoogt hoogleraar Harrie Verbon.

Vijf jaar geleden schreven Harrie van Haaster en Mark Janssen op Sociale Vraagstukken het volgende over het persoonsgebonden budget (pgb): ‘Want de nu bekende uitkomsten van ons kwalitatieve onderzoek (…) zijn positief over het pgb. Het pgb maakt zelfregie mogelijk. Het pgb bevordert empowerment. Met het pgb organiseren budgethouders passende zorg, zorg die precies tegemoetkomt aan hun behoeften en omstandigheden. En dit alles draagt zeer bij aan de kwaliteit van hun bestaan.’

Een instrument voor aanbieders om hun zorgaanbod te financieren

In maart van dit jaar echter heeft de ambtelijke werkgroep ‘Beheersinstrumentarium Zorguitgaven’ (kortweg BZ vanaf nu) er voor gepleit om het persoonsgebonden budget (pgb) bij de financiering van kleinschalige zorg-woonvormen terug te dringen. Tegen dit advies kwam Loek Winter in het geweer. Hij is eigenaar van De Drie Noteboomen BV, een winstgevende (700.000 euro per jaar) franchiseorganisatie achter kleinschalige woonvormen voor verstandelijk gehandicapten (de Thomashuizen) en demente bejaarden (de Herbergiers). Winter schreef: ‘Het [pgb] biedt een zorgvrager de kans om expliciet te kiezen voor een bepaalde zorgaanbieder, en om aan te duiden en af te spreken wat je voor je geld wil en kan krijgen.’

Winter gebruikt dezelfde argumenten als Van Haaster en Janssen om het pgb te verdedigen: keuzevrijheid, passende zorg en macht voor de zorgdrager om de juiste zorg af te dwingen. Dit zijn dan ook de ‘klassieke’ argumenten ter rechtvaardiging van het pgb: geef de zorgvrager zelf het geld in handen om zorg in te kopen en de aanbieders worden door de prijswerking gedwongen te doen wat de vragers willen. Volgens de werkgroep BZ echter is het pgb meer en meer een instrument geworden voor aanbieders om hun zorgaanbod te kunnen financieren.

Zorgondernemers krijgen de pgb’s

De Drie Noteboomen wordt niet met name genoemd door BZ, maar als de formule van deze zorg-franchise bekeken wordt, is het evident dat De Drie Noteboomen het pgb gebruikt om zijn aanbod te financieren (en daar winst op te boeken), niet noodzakelijk om aan zorgvraag te voldoen. De Drie Noteboomen faciliteert dat zorgondernemers (vaak een echtpaar) een huis runnen met zorgbehoevenden. De zorgondernemers krijgen dan de pgb’s van de bewoners tot hun beschikking, eventueel aangevuld met andere inkomsten (zoals de wajong-uitkering bij de jong gehandicapten en de aow bij de ouderen).

De bewoners dienen voor hun ingebrachte pgb zorg terug te krijgen. De Drie Noteboomen verzekert de bezoeker van hun website dat dit inderdaad zo is, omdat de zorgondernemers zelfstandig zijn en dit ‘creëert een grotere toewijding en betrokkenheid, wat zich specifiek vertaalt in een persoonlijke aanpak en het bieden van zorg op maat’. Of de bewoners zorg op maat krijgen is niet na te gaan.

Een aanzienlijk bedrag voor ‘managementfees’

Wat wel is na te gaan is dat de zorgondernemers een aanzienlijk bedrag voor huur en ‘managementfees’ aan De Drie Noteboomen moeten afdragen. Zij moeten daarvoor de pgb’s aanwenden om de exploitatie van de woonvorm rond te krijgen, tenzij de bewoners aanzienlijke extra inkomens inbrengen. Als die extra inkomsten er niet zijn (en vaak zijn die er niet), dwingt de financiële constructie van de zorgfranchise de zorgondernemers er toe excessief veel van hun eigen tijd aan de zorg van hun cliënten te besteden, of de zorg ondermaats aan te bieden.

Loek Winter afficheert zijn zorgfranchise-concept als de oplossing van de problemen in de zorg voor demente bejaarden. In een brief aan de Tweede Kamer schrijft hij dat de Herbergiers garant staan voor een menswaardige behandeling van demente bejaarden, en ook nog eens goedkoper zijn dan de reguliere instellingen. Deze laatste bewering wordt door Winter niet onderbouwd, maar is, gezien het bovenstaande, misleidend. De Herbergiers, en vooral de Thomashuizen, kunnen alleen maar goedkoop zijn door een hoge wissel op de zorgondernemers te trekken.

Het gaat ten koste van de reguliere zorginstellingen

Volgens Winter zouden de reguliere zorginstellingen ‘institutioneel jaloers’ zijn op zijn succes. Dat is heel goed voorstelbaar, want zorgfranchise-organisatie De Drie Noteboomen is in feite een reguliere zorginstelling die op een oneigenlijke wijze wordt gefinancierd, namelijk door pgb’s in plaats van door overheidsbudgetten. Door deze constructie kan De Drie Noteboomen ongehinderd het overheidsbudget voor demente bejaarden oprekken, ten koste van de reguliere zorginstellingen. Laten we maar even met De Drie Noteboomen meerekenen. Er zijn 270.000 bejaarden in Nederland met dementie. Het kost deze organisatie naar eigen zeggen 72.000 euro per jaar om een demente bejaarde zorg en inwoning te bieden. Als alle demente bejaarden door De Drie Noteboomen worden opgevangen kost dat dus 19,4 miljard euro, grotendeels gefinancierd met pgb’s.

Momenteel zijn de collectieve uitgaven aan verpleeg- en verzorghuizen 8,4 miljard euro. De overheid wil dat dit bedrag naar beneden gaat. Demente bejaarden moeten langer in hun eigen woonomgeving verzorgd worden door hun eigen netwerk, dan wel door goedkopere hulp. Als uitvloeisel van dit programma heeft het huidige demissionaire kabinet bezuinigingen op de reguliere instellingen ingevoerd. De overheid kan echter niet op woonvormen als de Herbergiers bezuinigen, omdat die zich laten financieren door de pgb’s van de demente bejaarden zelf. De overheid heeft geen directe invloed op de toekenning van pgb’s.

Hoe hoger echter de uitgaven voor de Herbergiershuizen zijn (en die worden ieder jaar hoger), des te minder geld er overblijft voor de reguliere zorginstellingen. De bezuinigingen op die instellingen zullen dus moeten toenemen. Hun ‘institutionele jaloezie’ op De Drie Noteboomen is dus goed verklaarbaar.

De hamvraag is of de kwaliteit van de zorg die de Thomashuizen en de Herbergiers bieden inderdaad zo goed is als De Drie Noteboomen claimt. Als dat zo is, komt dat dan door de macht die de zorgvrager met zijn pgb kan uitoefenen, zoals Harrie van Haaster en Mark Janssen, vijf jaar geleden en Loek Winter recent, zo optimistisch beweerden?

Verbied dat Thomashuizen en Herbergiers zich door pgb’s laten financieren

De afgelopen tijd zijn in de media berichten verschenen over verwaarlozing van cliënten en/of zelfverrijking door de zorgondernemers in sommige van de huizen van De Drie Noteboomen. Het lijkt er dus op dat de zorgvragers door hun pgb minder invloed op de kwaliteit van de zorg hebben dan Van Haaster en Janssen veronderstelden. Met andere woorden, de Thomashuizen en de Herbergiers verschillen niet veel van de reguliere zorginstellingen: er zijn goede en minder goede (of slechte) huizen.

Er is dus ook geen reden de financiering van deze huizen te laten afwijken van de financiering van de reguliere instellingen. Het is daarom gewenst dat het te vormen kabinet het advies van de werkgroep BZ overneemt: verbied het dat franchise-organisaties in de zorg, zoals De Drie Noteboomen, de Thomashuizen en de Herbergiers, zich door pgb’s laten financieren.

Harrie Verbon is hoogleraar openbare financiën aan de Universiteit van Tilburg.

Foto: lafleur (Flickr Creative Commons)

Dit artikel is 2405 keer bekeken.

Reacties op dit artikel (27)

  1. Zorgondernemers KRIJGEN niet het PGB daar wordt juist warme zorg geboden; zorg zoals zorg behoort te zijn. Daaruit worden zorgmedewerkers betaald en uiteindelijk hoop ik dat de zorgondernemers zelf ook nog een boterham mogen eten. Zij staan 24/7 paraat, staan open voor de wensen van de zorgvragers en hun vertegenwoordigers en doen al het mogelijke dit te realiseren wat in 99 procent ze ook nog lukt. Ik heb ervaring met zorg voor mijn moeder in een Herbergier; een neef in een Thomashuis. Geweldige zorg. Nauwelijks overhead en administratie, fantastisch. Tijd een aandacht voor de mensen die er wonen. Betere zorg kan haast niet en dat zou ik iedereen in Nederland wensen. Wat mij betreft in stand houden dat pgb, eigen regie en keuzevrijheid.

  2. De overheid (WMO,)heeft wel degelijk invloed op wel of niet verstrekken van PGB.Laat me niet lachen .Niets is zo zo als het lijkt .

  3. Wat een tendentieus stukje broddelwerk is dit zeg. Appels met peren vergelijken en onbekendheden als argument gebruiken om een persoonlijke agenda door te duwen. Ik schrok toen ik zag dat er hoogleraar onder stond.

    Voor de liefhebber hier wat in de reguliere zorg gebeurt:

    Wie verdiende wat?
    De schuingedrukte bestuurders in het overzicht hieronder verdienden meer dan de norm. Het gaat om salarissen van 2014, over 2015 zijn nog geen cijfers beschikbaar.

    Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis (Tilburg, Waalwijk, Oisterwijk)
    Klasse J (maximaal 229.043 euro)

    Bestuursleden:
    – prof. Dr. H.J.J.M. Berden (lid raad van bestuur): 248.992 euro
    – drs. L.J.C.G.M. van der Veen (lid raad van bestuur): 223.784 euro
    – drs. M.B.P.M. Visser (lid raad van bestuur): 257.004 euro
    – drs. P.A.G. de Zwart (lid raad van bestuur): 230.918 euro
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht.

    Elkerliek Ziekenhuis (Helmond, Deurne, Gemert)
    Klasse G (maximaal 188.660 euro)

    Bestuursleden:
    – mr. W.H. van de Walle-van Veen (lid raad van bestuur): 241.473 euro
    – drs. C.A. Wolse (lid raad van bestuur): 192.228 euro (tot 1 november)
    – W.J.H.M. de Bie (lid raad van bestuur): 72.000 euro (vanaf 1 oktober)
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht.

    Catharina Ziekenhuis (Eindhoven)
    Klasse J (maximaal 229.043 euro)

    Bestuursleden:
    – dr. P.L. Batenburg (lid raad van bestuur): 324.000 euro
    – dr. ir. P.A.M. Boomkamp (lid raad van bestuur): 262.000 euro
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht. Ook twee medisch specialisten verdienen meer dan de norm.

    Máxima Medisch Centrum (Eindhoven, Veldhoven)
    Klasse I (maximaal 218.194 euro)

    Bestuursleden:
    – prof. dr. J.H. Zwaveling (voorzitter raad van bestuur): 250.055 euro
    – G.H.A.M. van Berlo (lid raad van bestuur): 223.535 euro
    – Drs. C.A.L.M. Lennards (lid raad van bestuur): 179.177 euro (vanaf 1 maart)
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht. Ook verschillende medisch specialisten en managers verdienen meer dan de norm.

    Jeroen Bosch Ziekenhuis (Den Bosch, Boxtel, Rosmalen, Zaltbommel)
    Klasse J (maximaal 229.043 euro)

    Bestuursleden:
    – prof. dr. W.J.M. Spaan (voorzitter raad van bestuur): 271.695 euro
    – mw. drs. B.J.M. Gallé (lid raad van bestuur): 205.858 euro (tot 1 november)
    – drs. P.M. Langenbach (lid raad van bestuur: 238.163 euro
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht.

    Amphia Ziekenhuis (Breda, Oosterhout)
    Klasse J (maximaal 229.043 euro)

    Bestuursleden:
    – O. Suttorp (voorzitter raad van bestuur): 305.928
    – drs. E.A. Hoette (lid raad van bestuur): 291.033
    – dr. J.J. Meij (lid directiecomité): 207.967
    – mr. M.J.R. Groenewoud (lid directiecomité): 206.770
    – L. Vos (lid directiecomité): 195.279
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht.

    Maasziekenhuis Pantein (Boxmeer)
    Klasse G (maximaal 188.660 euro)

    Bestuursleden:
    – T. Mennen (directeur): 145.353 euro.

    Maasziekenhuis Pantein is onderdeel van Stichting Pantein. Deze overkoepelende stichting (met ook o.a. thuiszorg) valt onder klasse I (218.194 euro) en wordt bestuurd door:
    – A.G.J.M. Hanselaar (voorzitter raad van bestuur): 217.882 euro (tot 1 december)
    – R.L.P. Verreussel (lid raad van bestuur): 215.042 euro
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht.

    St. Anna Ziekenhuis (Eindhoven, Geldrop)
    Klasse H (maximaal 203.728 euro)

    Bestuursleden:
    – E.J. Rutters (voorzitter raad van bestuur): 254.276 euro
    – I.C.D.Y.M. Wolf-de Jonge (lid raad van bestuur): 239.784 euro
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht.

    Bernhoven (Uden, Oss)
    Klasse H (maximaal 203.728 euro)

    Bestuursleden:
    – P. Bennemeer (algemeen directeur/voorzitter raad van bestuur): 214.842 euro
    – G. van den Enden (financieel directeur): 66.303 euro (vanaf 1 augustus)
    – R. Koopman (medisch directeur): 126.331 euro
    – W. de Boer (medisch directeur): 104.550 euro
    – H. Wouters (directeur HRM): 133.064 euro
    – J.E. Slot (directeur ICT): 125.798 euro
    – A. van Gorkom (financieel directeur) 171.633 (tot 1 augustus)
    – J. van der Heide (algemeen directeur/voorzitter raad van bestuur): 79.250 (tot 1 februari)
    De te hoge salarissen vallen onder het overgangsrecht. Dat geldt niet voor A. van Gorkom, het ziekenhuis heeft het te veel betaalde salaris van haar teruggekregen.

    Bravis Ziekenhuis (Roosendaal, Bergen op Zoom)
    Klasse H (maximaal 203.728 euro)

    Bestuursleden:
    – J.M.L. Ensing (voorzitter raad van bestuur): 218.696 euro
    – D.J.C. Smalbraak (lid raad van bestuur): 198.881 euro
    – dr. drs. J.A.G.M. van den Brand (lid raad van bestuur): 211.006
    – J. van Vliet (lid raad van bestuur): 198.500 euro

  4. Met verwondering heb ik dit artikel gelezen. De “hoogleraar” geeft aan dat de PGB ten koste gaat van de reguliere instellingen. Klaarblijkelijk heeft deze man weinig kennis van het publieke regime in de zorgsector. Met behulp van een persoons gebonden budget kan de klant zorg inkopen bij een zorginstelling al dan niet in combinatie met wonen. Sinds de introductie van deze vorm van vraaggestuurde zorg is de diversiteit aan woonvormen voor kwetsbare ouderen en andere zorgvragers aanzienlijk gegroeid. Mensen hebben eindelijk wat te kiezen! Zowel in het goedkopere segment als in het duurdere segment. Uiteraard verdienen er ook ondernemers geld aan deze markt. Maar dit zijn mensen en bedrijven die ook heel veel risico nemen en heel veel moeten investeren. Voordat dit geld is terug verdiend zijn ze veelal heel wat jaren verder. En veel van deze ondernemingen redden het niet omdat ze worden tegengewerkt door de traditionele sector of omdat het ontbreekt aan middelen voor voldoende werkkapitaal. Overigens kost het De Staat aanzienlijk minder om noodzakelijke zorg te financieren dmv PGB als via zorg in natura. In die zin is het bijzonder dat niet het gehele stelsel uitgaat van vraaggestuurde financiering (lees PGB´s) ipv aanbodfinanciering. Ik mag hopen dat er op de universiteit van Tilburg ook serieus wetenschappelijk onderzoek wordt verricht naar de doelmatigheid en soberheid van openbare financiën en er niet enkel dit soort politiek getinte kletsverhaaltjes van de hand van hoogleraren komen.

  5. Geachte Tweede Kamer, toekomstig Kabinet en hoogleraar Verbon,

    Verbetering m.b.t. de pgb is noodzakelijk. De zorg met name voor demente ouderen is een melkkoe voor ondernemend Nederland geworden. De kleinschalige woon-zorgvormen schieten als paddestoelen uit de grond. Zal het niet erger worden gezien de vergrijzing?

    Franchise-organisaties in de zorg van De Drie Notenboomen , zijn niet alleen de Thomashuizen en de Herbergiers, maar ook ZorgButler en Thomas op Kamers die zich allen door pgb’s laten financieren. De Drie Notenboomen werd onlangs onder de loep genomen door Follow the Money, met verwijzing naar https://www.ftm.nl/artikelen/hoe-zorgondernemer-loek-winter-een-imperium-opbouwde-en-216-miljoen-staatssteun-lospeuterde?share=1 en https://www.ftm.nl/artikelen/zorgondernemer-loek-winter-cadeau-overheid-deel-2?share=1.

    Wat is de praktijk ervaring in een Herbergier?

    Contracteermacht van de pgb budgethouder is een fabel.
    Als vertegenwoordiger van de zorgvrager wens je dat de zorgvrager, je dierbare, kwaliteit van zijn/haar bestaan behoudt. Daarom zet je je als vertegenwoordiger in om een pgb voor de zorgvrager voor elkaar te krijgen. Immers het plaatsen in een reguliere verpleeghuis is minder omvangrijk. Met het pgb zou je passende zorg kunnen organiseren die tegemoet komt aan de behoeften van je dierbare. Daarom kies je als zorgvrager c.q. vertegenwoordiger voor de pgb. Maar wat speelt er in werkelijkheid af?

    De Herbergiers maken wel reclame over keuzevrijheid en zelfregie, maar in de praktijk is het hún visie die de zorg bepaalt. De nadruk ligt niet op keuzevrijheid voor bewoners en hun vertegenwoordigers en respect voor alle betrokkenen. De praktijk is heel wat anders dan De Drie Notenboomen onlangs in april aan de Tweede Kamer schreven. Het pgb biedt een zorgvrager/vertegenwoordiger slechts bij aanvang de kans om aan te duiden en af te spreken wat je voor je geld wil en kan krijgen. Echter eenmaal in het verpleeghuis wordt er op allerlei wijze gepoogd de zelfregie af te nemen.

    Het wordt nog erger wanneer het vijfjarig contract verlengd moet worden. Immers het is de doodsteek voor een demente oudere om te moeten verkassen. Een instelling zoals de Herbergier weet dat ook en heeft dus alle troeven in handen. Menig vertegenwoordiger heb ik billend knijpend de laatste maanden van het contract in zien gaan, bang dat het contract van haar dierbare dementerende oudere niet verlengd zou worden omdat er eerder kritiek was geuit. Waarom mogen instellingen zoals de Herbergier een contract opmaken voor bepaalde tijd? Hebben reguliere verpleeghuizen ook die keuze? Ik meen van niet.

    Als zorgvrager moet je blijvend strijden voor je keuzevrijheid van passende zorg, zelfbeschikkingsrecht en recht op wettelijke vertegenwoordiging, die bij aanvang was geregeld in een contract. De zorgdrager heeft geen macht, immers zijn dierbare zit in het verpleeghuis en hij is bang om deining te veroorzaken. Meeste wettelijke vertegenwoordigers durven hun mond niet open te doen, want als je het wel doet kom je in de problemen. De kwetsbare positie van de zorgvrager blijft aanwezig ook met een pgb. Als vertegenwoordiger moet je bereid zijn de vertegenwoordiging met grote inzet te willen doen om de zelfregie van je dierbare te beschermen.

    Ook in een Herbergier krijg je geen zorg op maat. Staatssecretaris Van Rijn wilde kijken waar het pgb mogelijk aangevuld kan worden door zorg in natura (ZIN). De Drie Notenboomen vindt dit geen goed plan: ‘De keuzevrijheid van onze bewoners wordt enorm beperkt. Van Rijn zou juist de drempel naar het pgb moeten verlagen, daar moet op worden ingezet’.

    Maar zelfregie in een Herbergier is een broodje aap. Zorgondernemers schrijven brieven waarin te lezen valt dat de zorg volgens de visie van de zorgondernemer wordt gedaan. Hier tegenin gaan en wijzen op de overeenkomsten is geen kleinigheid. Als vertegenwoordiger ben je immers continue van bewust dat de zorgvrager afhankelijk is van goede zorg. Als je als vertegenwoordiger opkomt voor de rechten van de zorgvrager kun je problemen krijgen. Je moet van goede huize zijn, wil je als vertegenwoordiger zulke problemen het hoofd bieden. Het is wederom een broodje aap dat je als budgethouder zomaar het laatste woord hebt en de eindbeslissing neemt, daar moet je voor durven knokken in een Herbergier. Desnoods met een advocaat voor de zorgvrager.

    Cliëntenraad
    Als zorgvrager wens je invloed te hebben op de zorg en kwaliteit. Het is een fabel dat zorgvragers zonder meer invloed hebben op de kwaliteit van de zorg. De overheid heeft gezegd dat ook de Herbergiers een cliëntenraad behoren op te zetten en te faciliteren. Geen enkele Herbergier heeft een cliëntenraad opgezet. Verschillende malen heeft de Inspectie voor de Gezondheidszorg bij haar onderzoek in verschillende Herbergiers aangegeven dat het schort aan medezeggenschap.

    Klantenonderzoek, een wettelijke tweejaarlijkse verplichting van verpleeghuizen, een farce.
    April 2017 schreef De Drie Notenboomen een brief aan de Tweede Kamer: ” Op de bres voor het PGB.” Daarin stond o.a. ‘Betere zorg zelfs, want uit onze kwaliteitstoetsen die worden uitgevoerd door ARGO (een onafhankelijk onderzoeksbureau gelieerd aan de Universiteit Groningen ) komt een klanttevredenheidscijfer naar voor dat dichter bij de negen ligt dan de negen bij de acht. We doen het dus beter en maken het leuker met minder geld. Hoe doen we dat?’

    Ja, hoe doen ze dat. Het onderzoeksbureau laat aan vertegenwoordigers schriftelijk weten dat het klantenonderzoek onafhankelijk en anoniem is. Het anonieme klantenonderzoek bestaat uit een schriftelijke enquête en een groepsgesprek.

    Bij aanvang van het groepsgesprek worden de vertegenwoordigers voor een fait accompli gesteld. De zorgondernemers van de Herbergier zijn aanwezig. Hoe zo anoniem?

    Ook zonder vooraf gemeld in het schrijven van het onderzoeksbureau wordt het groepsgesprek opgenomen. Hoe zo anoniem?

    Wanneer ik schijnbaar te kritische vragen stel over de anonimiteit en onafhankelijkheid van dit klantenonderzoek, wordt door een vertegenwoordiger opgemerkt: ‘ik dacht dat we een gezellige middag zouden hebben.’

    Na het groepsgesprek komen de zorgondernemers de zaal binnen, waar het opname apparaat nog op tafel ligt. Later bleek tevens dat de opdrachtgevers, de zorgondernemers, de vraagstellingen bepaalden over welke onderwerpen alleen gesproken zou worden tijdens het groepsgesprek. De onderwerpen van de vraagstelling was dan ook zeer oppervlakkig.

    Later werd ik door de zorgondernemer geconfronteerd over mijn aandeel aan het groepsgesprek. Ook bleek achteraf dat vertegenwoordigers, die kosteloos en vrijwillig mee hielpen aan dit kwaliteitsonderzoek, geen kopie van het verslag van het onderzoeksbureau zouden krijgen. De vertegenwoordigers worden dus slechts gebruikt om gegevens te verzamelen. En kunnen o.a. niet verifiëren welke verbeterpunten uitgekomen zijn van hun gegevens.

    ‘Wie betaalt, bepaalt’ blijkt dus ook weer waar te zijn met het gehouden klantenonderzoek onder de vertegenwoordigers. Het onderzoeksbureau mag de klantenonderzoek doen voor alle Thomashuizen en Herbergiers. Dat zijn in totaal 159 huizen. Dat is een tweejaarlijks groot vast inkomen voor het onderzoeksbureau. M.a.w. dit is een grote opdrachtgever die je niet voor het hoofd wil stoten. De opdrachtgever is rechtstreeks belanghebbende, gezien ook het feit dat De Drie Notenboomen in haar brief naar de Tweede Kamer hierna verwijst, de onafhankelijkheid van het onderzoeksbureau is betrekkelijk. Een onderzoeksbureau heeft zijn beroepseer, maar die is wel kneedbaar. Sommige onderzoekers zijn erg vriendelijk voor de opdrachtgever. Op dit moment schakelt de Herbergier als opdrachtgever niet alleen naar keuze het onderzoeksbureau in, maar mag ook bepalen welke vragen gesteld worden tijdens een groepsgesprek van een kwaliteitsonderzoek. Een klanttevredenheidscijfer die dichter bij de negen ligt is zodoende makkelijk gemaakt. Alle zeggenschap ligt bij de Herbergier. Indien een cliëntenraad aanwezig zou zijn, kan deze daadwerkelijk een onafhankelijke enquête/kwaliteitsonderzoek organiseren.

    Pgb
    Om de exploitatie van de woonvorm rond te krijgen wordt een creatieve boekhouding er op na gehouden. Zorg uren worden extra berekend om een hogere pgb te ontvangen voor het compenseren van een lagere huur.

    Niemand heeft ooit onderzocht hoeveel ouderen alleen met een AOW inkomen daadwerkelijk in een Herbergier zitten.

    Door zorgondernemers worden zelf gezegd dat door gebruik van een pgb de Herbergiers al geen aanvraag krijgen van alleen AOW inkomers, omdat de verkrijging van een pgb te moeilijk is voor deze groep. Met het werken met pgb’s krijg je hoger opgeleiden die hogere inkomsten met zich meebrengen.

    Personeel
    Er wordt veel gewerkt met flexcontracten. Het verloop van verzorgers is groot.

    Stagiaires worden in dienst genomen die zelfstandig bij problematische gevallen zorg moeten verlenen.

    Veel zomerhulp, stagiaires en vrijwilligers worden in dienst genomen om de kosten te beperken.

    De krenten uit de pap.
    Reguliere zorginstellingen voelen zich de klos met zulke instellingen als de Herbergier. Een Herbergier pikt de krenten uit de pap. Het pgb budget wordt berekend op basis van de klas waarvoor je een indicatie hebt gekregen. Voor klassen ZZP 5 en 6 ontvangt een verpleeghuis het zelfde tarief. De demente ouderen met de minste zorg komen als eersten in de Herbergier. Aanvragen voor een plek in een Herbergier die worden afgewezen vallen onder het mom ‘hij/zij past niet in de groep’. Reguliere zorginstellingen kunnen niet kiezen.

    Daarnaast kiest een Herbergier vooral voor oudere met flink wat vermogen. Kijk naar de geparkeerde auto’s op de parkeerplaatsen. Bij sommige Herbergiers heb je met een huur van een paar duizend nog geen kamer.

    Tot slot
    Iedere oudere die in een Herbergier zou wensen te willen wonen, zou dat ook behoren te kunnen doen. Zeker als deze betaald worden met een pgb die door de Nederlandse samenleving wordt mogelijk gemaakt. Op dit moment ligt die keuzevrijheid volledig bij de zorgondernemers van Herbergiers. Oudere met alleen een AOW inkomen krijgen nauwelijks tot geen kans om in een Herbergier te komen wonen.

    Het pgb is een dankbaar systeem indien je daadwerkelijk de regie zelf kunt behouden met passende zorg en behoeften en tevens respect is voor de rechten van de zorgvrager en zijn/haar vertegenwoordiger. Georganiseerde en vastgelegde medezeggenschap is dan ook een noodzaak. Medezeggenschap zal er ook voor kunnen zorgen dat vertegenwoordigers in contact met elkaar kunnen komen. En niet zoals nu, dat een ieder op een eigen eilandje zit en zich te kwetsbaar voelt.

    Vertegenwoordigers van de zorgvrager behoren hun verantwoordelijkheid ook te nemen t.a.v. de verkregen pgb. Daar echter schort het een en ander aan door onder ander voornoemde problemen. De meeste vertegenwoordigers denken ‘wij zijn binnen met het pgb, na mij de zonnevloed. Het probleem van verkeerd gebruik van het pgb, een niet onafhankelijk kwaliteitsonderzoek, zullen mijn tijd wel duren.’

    De kwaliteit van de zorg die de Herbergier biedt is niet zo als door De Drie Notenboomen wordt geadverteerd. Het omhulsel, het gebouw, de kamers, de woonkamers, de openkeuken verblindt de zorgvrager bij de eerste bezoeken. Je kan een prachtig gekleurde glimmende appel hebben, maar als er wormen inzitten die de appel van binnen bijna heeft leeggegeten, smaakt de appel toch niet lekker.

    De Drie Notenboomen: geen zin in ZIN 3-3-16
    https://www.zorgvisie.nl/kwaliteit/nieuws/2016/3/de-drie-notenboomen-geen-zin-in-zin-/
    De Drie Notenboomen: ‘Pgb is fantastische uitvinding’ 26-4-17
    https://www.zorgvisie.nl/financien/nieuws/2017/4/de-drie-notenboomen-pgb-is-fantastische-uitvinding-/

  6. Als moeder en vertegenwoordiger van een verstandelijk en lichamelijk beperkte vrouw , die woont in een Thomashuis kan ik het verhaal van A Noniem alleen maar in treurigheid bevestigen.
    Je kan je wettelijk recht om op te komen voor je kind op geen enkele manier waar maken.
    de gevolgen zijn dan groot. De onbekwaamheid van het beheerders echtpaar richte grote schade aan.
    Mijn pogingen om op te komen voor haar worden bestraft, we zijn nu zover dat er niets meer gezegd word over de gang van zaken. Misschien als ze dood is dat ik dan nog een berichtje krijg.
    Aan dossier vorming word niet gedaan. Dokters en verpleegkundige zijn niet welkom.
    Ouders vertegenwoordigers let op Uw zaak, U komt bedrogen uit.

  7. Ik kan me alleen maar aansluiten bij bovenstaande verhalen, 27 maanden een dochter in een Thomashuis, 27 maanden ellende. Vanaf de eerste dag. Met open ogen zijn we er ingetuind, na lezing van het sprookjesboek van Hans van Putten. Het eerste TH was misschien een sprookje, maar rupsjenooitgenoeg wist niet wanneer hij ermee moest stoppen. En wanneer je teveel van die huizen krijgt moet je daar ook personeel voor zien te vinden. En dan kijk je niet meer ze nauw. Dan ben je al blij wanneer je een zorgechtpaar vindt waarvan de éne helft een gediplomeerd billenwasser is en de andere helft affiniteit met de zorg heeft. Wat die affiniteit inhoudt??? Is een heel ruim begrip. Hup, zo’n echtpaar chartert nog wat goedkope stagiaires en klaar is Kees.
    BIG geregistreerd is niet nodig. Ouders zijn zo naïef, die denken daar niet aan. Die denken daar pas aan wanneer hun kind bijna het loodje legt en dan ben je te laat. Ons kind heeft ZZP 8, werd met luid gejuich binnengehaald. Had een goed prijskaartje. Heb je toevallig een kind met ZZP 3,4 of 5 dan zorgt een Thomashuis er wel voor dat die zsm wordt opgewaardeerd. Er moet natuurlijk wel brood op de plank komen.
    Dat ons kind, na 27 maanden TH, uitgehongerd en uitgeput naar huis is gehaald, ach dat kan gebeuren. Vooral niet over zeuren want je hebt er zelf voor gekozen. 23 jaar en nog maar 27 kilo wegen, ja, dat kan gebeuren. En zelfs wanneer je alles zwart op wit hebt staan wordt je ook nog voor leugenaar uitgemaakt. Denk niet dat wij de enigen zijn, ons Thomashuis begon in 2013 met 8 bewoners en alle 8 bewoners zijn met grote ruzie opgestapt. Stapte je zelf niet op dan werd je wel weggepest. Ons zorgechtpaar heeft alle 8 ouderparen zo vernederd en genegeerd, zodra ze je aan zagen komen verdwenen ze al naar hun privé gedeelte.
    En dan beweert De Drie Notenboomen dat kleinschalige zorg goedkoper is dan een AWBZ instelling. Leugens. Een AWBZ instelling kost volgens Loek Winter tussen de € 80.000,— en € 100.00,— per jaar.
    Nou meneer Winter, een ZZP 8 brengt in een Thomashuis ook € 90.000,.. binnen. En wat hebben ze dan? Minimale zorg, ondeskundig personeel.
    Wat hebben ze in een AWBZ instelling? Deskundig personeel, stagiaires die boventallig zijn, fysiotherape, ergotherapie, snoezelruimte, een zwembad. In een Thomashuis? Niks van dat al.
    Ja, in een TH noemen ze hun rookpauze ‘werkoverleg’. Nou, je kon er niet komen of ze hadden met z’n allen weer buiten ‘werkoverleg’.
    Ons kind heeft het ternauwernood overleefd. Sliep volgens berichten 3 à 4 uur per nacht, dus hup….weer een paracetamol erin. Ze had nl buikpijn.
    Dat beweerde de billenwasser. Nee, ze had honger, dat durf ik te beweren. En van die paracetamol wisten we niets, is vrij verkrijgbaar, dus wat maakt het uit, ééntje meer of minder. Je meld het bij de inspectie en die noemen Thomashuizen een ‘grijs gebied’. Een onafhankelijk, anoniem ARGO onderzoek. Laat me niet lachen. Één van de eerste vragen is: is uw kind rolstoelafhankelijk . Ja, dat is ze. Als enige op de groep. Anoniem noemen ze dat. Personeel zijn vaak eigen kinderen, ook lekker objectief. Er zullen vast goede Thomashuizen zijn maar ik zou het echt niemand aanraden. Gaat het mis dan heb je geen poot om op te staan. De Drie Notenboomen houdt altijd de hand boven het hoofd van de zorgondernemer, dat is hun inkomstenbron. Dat dure pand en al die managers moeten ook betaald worden. Eigenlijk kan ik dit verhaal nog zoooo veel langer maken. Helaas heb ik in de haast, door een verkeerde toets aan te tikken, al 2x een verhaal per ongeluk verwijderd, ik hou het dus nu bij deze korte versie.
    Ik zal dus niet schrijven dat in ons Thomashuis een personeelslid haar benen vol scheerschuim in dezelfde gootsteen staat te scheren waar een half uur later weer de andijvie wordt gewasssen. Ik zal dus niet schrijven over verdwijnen van (splinternieuwe) kleding, niet over…..onuitputtelijke voorbeelden heb ik. Niet over het feit dat het medisch dossier van onze dochter wordt gedeeld met de ouders/verwanten van de nieuwe bewoners. Ik schrijf niks meer, ik stop er mee. Beter voor mn hart en nachtrust.

  8. Dat kan allemaal in Nederland, de huisarts van mijn dochter heeft 8 dec jl een verzoek gedaan aan de thuiszorg, nu is het dinsdag 12 dec en nog steeds geen wondzorg, laat het beheerders echtpaar niet in staat zijn om of bereid zijn de thuiszorg te betalen uit het PGB budget.
    Dus thuiszorg komt niet. En zo gaat de ellende maar door. maar het kan in nederland je zal maar afhankelijk zijn van dit soort geld verzamelaars. DDN word er rijk van.

  9. Ik snap dat dit niet de plaats is om discussie te voeren maar ik wil wel melden dat ik het heel erg vind dat dure PGB’s naar Thomashuizen gaan en dat daar dan niet de zorg wordt gegeven/kan worden gegeven wat je mag verwachten voor die prijs. In ons geval, een dochter (met ZZP8) die een PEG-sonde heeft.
    In vol vertrouwen gingen we er van uit dat zorgondernemers door ‘De Drie Notenboomen’ zo worden gescreend dat ze die zorg aan kunnen.
    Zo niet, dan moet je zulke cliënten niet mogen opnemen in je huis.
    Dan blijkt dus dat zo’n echtpaar nog nooit iemand met een PEG-sonde hebben verzorgd.
    Wij hebben de vraag gesteld aan DDN hoe ze dat gingen oplossen.
    De oprichter van de Thomashuizen kwam met een persoonlijk antwoord.
    De ‘buurman van De Herbergier’ zou in geval van nood inspringen.
    Deze buurman zou zelfs de sonde kunnen verwisselen.
    Op onze reactie, dat we dat wel héél knap zouden vinden, de sonde is nl. altijd verwisseld onder algehele narcose tijdens een dagopname in het ziekenhuis, op die reactie is nooit meer een antwoord gekomen.
    ZZP8 brengt ongeveer € 90.000,— per jaar binnen.
    € 90.000,— voor amateurisme. Wat ben ik blij dat onze dochter nu anderhalf jaar in een AWBZ-instelling woont. Wat een professionaliteit. Wat is ze met sprongen vooruit gegaan. Mensen die alle zorg kunnen bieden waar ze recht op heeft.
    Verschrikkelijk dat er zo gesjoemeld wordtmet dure PGB’s in Thomashuizen.
    Al het geld dat daar wordt verspild een dure woningen, wat zou het geweldig zijn wanneer dat geld extra naar de instellingen zou gaan.
    Goede zorg is nl véél belangrijker dan een monumentaal pand, waar DDN graag over pocht. Het laatste wat de cliënt interesseert is de uitstraling van het pand, de cliënt heeft gewoon recht op goede, professionele zorg.

  10. Ik kan het onderschrijven, zeker wat betreft het ondernemerschap bij de drie notenboomen. Zolang je geen kritische vragen stelt is er niets aan de hand en kan je heel veel geld verdienen. Wij hebben het traject doorlopen om ondernemer te worden en weten tot op de cent wat er om gaat in deze organisatie. Let wel over andere organisaties kan ik niet oordelen. Ik ben ook diverse malen verhoord als getuigen door instanties waar je als DDN liever niet mee te maken heeft. Het onderzoek loopt nog steeds! En zal als het voorkomt bij de rechter ook getuigen. Want wat bij deze organisatie gebeurd, dat kan echt niet.

  11. Ik denk ook dat de PGB niet de issue is, maar de organisaties en de controle op het geheel. Want er zijn genoeg zorgondernemers die het prima doen, ook met PGB gelden. Maar ook hier gaat het om de rotte appels.

  12. Beste A Noniem 2 en Nel Nederlof, dank voor uw schrijven. Uw diep treurige ervaringen hebben wij doorgegeven aan het Min. VWS. Laten we hopen op een goede nieuwe Wmcz met ondersteunende rechten voor de cliënten/(wettelijke) vertegenwoordigers. Fijne feestdagen toegewenst!

  13. Onze dochter is nu thuis, geen zorg bieden aan haar die het zo nodig had, dat was echt om te huilen.
    Onze dochter kon dit verdriet en onderdrukking niet langer dragen.
    Ze heeft nu weer de warmte van haar ouders, wij zullen goed voor haar zorgen.
    En het zonnetje schijnt al, maar er komt vast nog meer zon.
    dank voor U goede wensen.

  14. Wordt toch niks mee gedaan. Wij worden aan alle kanten gewaarschuwd dat het geen zin heeft iets te ondernemen zolang de eigenaar van de TH overal zijn vriendjes heeft.

  15. Dat kan toch niet waar zijn, wetten worden in Nederland gemaakt, de wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst geeft ons als ouders en wettelijk vertegenwoordiger de mogelijkheid om de regie over ons kind in handen te houden. Daar is bij Thomashuis Breezand geen sprake van.
    Ik vind dat onaanvaardbaar en zal er tegen blijven ageren. Als dit in alle Thomashuizen en Herbergiers schering en inslag is dan word de wet ernstig overtreden. Onze dochter is gekaapt
    in de verpleegkundige medische verzorging met voor haar ernstige gevolgen. Je kan nu eenmaal niet beheerders met weinig opleiding de zo ernstig gehandicapte kinderen laten verzorgen, we wachten tot de inspectie en zorgkantoren hierin ingrijpen. Onze dochter is dankbaar dat ze in een veilig nestje is gevlogen.inmiddels loopt ze achter de rollator, dat moesten we in Thomashuis breezand niet proberen, blijven werken met de tillift en zitten in de rolstoel. Rust roest, hebben ze nog nooit van gehoord. groet A Noniem 2. Op deze site voel ik me veilig.

  16. Eigenlijk klopt er niets aan de Thomashuizen of welk ander kleinschalige woonvoorziening dan ook. Wanneer er in een gewoon gezin 8 gehandicapten geboren zouden worden en daar dan dus ook wonen dan zou de kinderbescherming allang hebben ingegrepen. En dan wonen die kinderen nog bij hun ouders en die willen het allerbeste voor hun kinderen.
    In een Thomashuis wonen 8 gehandicapten die totaal geen emotionele band hebben met het zorgechtpaar. Die band kan misschien wel groeien maar het blijft surrogaat. En zo’n echtpaar mag zonder controle van wie of wat dan ook hun gang gaan. Inspectie noemt het een ‘grijs gebied’.
    Toen het met onze dochter fout ging, en dat ging het al héél snel, lagen wij daar nachten wakker van. Het zorgechtpaar sliep daar echt geen uur minder door. Stel dat het fout was afgelopen, dan zou ze zo vervangen worden door een volgende.
    Nou kan je natuurlijk zeggen: zo werkt het ook in en instelling. Dat klopt.
    Maar een instelling adverteert en pocht niet met ‘wonen in een gewoon gezin’.
    Nogmaals, 8 gehandicapten kunnen nooit in een gewoon gezin functioneren.
    Ik kan me daar zo boos over maken dat wij, redelijk intelligente mensen, er in getrapt zijn. Het praatje is zo verschrikkelijk mooi, je laat inpalmen door mensen, net als hierboven al beschreven door A Noniem, een glimmende appel die vanbinnen totaal verrot is.

  17. Beste A Noniem 2, Nel Nederlof en andere schrijvers,

    Zoals geschreven in reactie 12, hadden wij uw diep treurige ervaringen doorgegeven aan het Min. VWS.

    Welnu, het Min. VWS heeft gemeend het landelijk meldpunt te moeten verwittigen en ons schrijven met bijlagen, zijnde vanaf Hoogleraar Verbon’s artikel tot en met u allen, door te geven. Het landelijk meldpunt is onderdeel van de Inspectie voor de Volksgezondheid en dus van VWS. Het is niet aan VWS om een oordeel te geven. VWS heeft het signaal van u allen bij de inspectie onder de aandacht willen brengen. Laten we hopen dat u en wij gehoord worden. Hopelijk met als resultaat een goede nieuwe Wmcz met ondersteunende rechten voor de cliënten/(wettelijke) vertegenwoordigers en een daadwerkelijk onafhankelijke kwaliteitstoetsing.

  18. Landelijk meldpunt doet er niets mee, verschuilen zich erachter dat ze alleen een meldpunt zijn. Landelijk meldpunt stuurt je door naar de onafhankelijke klachtencommissie welke te vinden is op de website van het betreffende Thomashuis. Helaas…..het meldpunt op de betreffende site meldt dat ze niks met dat Thomashuis te maken hebben.
    Wanneer je dat dan meldt bij het Landelijk meldpunt komt er de dooddoener ‘grijs gebied’. En dan ben je na 2 jaar nog net zo ver als 2 jaar geleden.
    Niemand die z’n handen wil branden aan Loek Winter.

  19. Iedereen zal zich misschien afvragen of ik ook iets positiefs te melden heb over DDN. Nou….nee. Zelfs de afspraken die ze ons zwart op wit hebben gegeven komen ze niet na.
    Omdat onze dochter in mei 2017 via de Telegraaf in de publiciteit is gekomen hebben we gesprekken gehad met de directie. Daar is wel wat zinnigs uit gekomen maar ze hebben toen ook een belofte gedaan die tot op de dag van vandaag niet is nagekomen.
    Dankzij die publiciteit zijn wij de gebeten hond bij de ouders/verwanten van de huidige bewoners. DDN beloofde ons, nogmaals zwart op wit, dat zij op 11 september 2017 een gesprek hadden gepland met deze nieuwe ouders om aan hen mee te delen dat het falen van het zorgechtpaar niet alleen bij onze dochter is gebeurd maar ook bij de overige 7 (!!!) opgestapte bewoners. DDN zou de ouders vertellen dat ze dus niet de schuld bij de familie Nederlof moeten neerleggen.
    Het laatste wat wij gehoord hebben is dat de bijeenkomst om 11 september niet door is gegaan omdat de advocaat van het ‘zorg’echtpaar op vakantie was. Daar kwamen ze blijkbaar pas op 11 september achter.
    Of deze bijeenkomst intussen ooit is geweest blijft een groot vraagteken.
    Regelmatig sturen we een herinneringsmail naar DDN met deze vraag.
    2 weken geleden heb ik zelfs de moed gehad om het dan maar eens telefonisch aan te kaarten. Toen ik mijn naam noemde werd direct de verbinding verbroken.
    Dan moet ik echt (cynisch) lachen om de mededeling op de website van De Thomashuizen/DDN die geplaatst is op de dag na de publicatie in de Telegraaf en de uitzending van EenVandaag. In deze publicatie beweren ze te zijn geschrokken van alle commotie en dat ze in het vervolg meer open en direct zullen communiceren wanneer ee klachten zijn.
    Die openheid zijn ze echter, zoals altijd bij DDN, na een week weer vergeten.
    DDN is een meester in het laten doodbloeden van beloften.

  20. vandaag 3 weken geleden een aangetekende brief verstuurd naar DDN en het Thomashuis Assendelft waarin wij het medisch dossier van onze dochter terugvragen. Tot nu toe is daar geen reactie op gekomen. Op één of andere manier voelen zij zich hoog verheven boven het ‘klootjesvolk’ dat gebruik maakt van hun huizen. Zij voelen zich de elite van de gehandicaptenzorg.
    En dan zie ik vorige week, op 27 februari 2018, een televisieprogramma met Beau van Erven Dorens. Beau heeft een week meegedraaid in een instelling voor meervoudig gehandicapten. Met tranen in m’n ogen heb ik dit programma bekeken. Beau, die meehelpt met de verzorging, Beau die met eigen ogen ziet, en ons dus ook laat zien, met hoeveel liefde er door de personeelsleden met de bewoners wordt omgegaan.
    Na 27 maanden in een Thomashuis woont onze dochter in net zo’n soort instelling als op tv getoond wordt. En onze dochter wordt ook daar zo liefdevol behandeld. Personeel wat een opleiding heeft gevolg om voor en met deze doelgroep te werken. Die ondanks alle bezuinigingen alles over hebben voor het welzijn van hun cliënten in hun groep. Eten de cliënten een dag wat minder, omdat ze het bijvoorbeeld een keer niet lekker vinden, dan wordt er wat anders geregeld. Er wordt ook overlegd door alle personeelsleden samen.
    En dan denk ik weer aan ‘ons’ Thomashuis. Overleggen deden ze niet aan.
    Nee, ze zijn er trots op dat er zo min mogelijk op papier wordt gezet, volgens DDN allemaal overbodige rompslomp. Medicatielijsten hoeven niet te worden ingevuld, ook overbodig.
    In een instelling werken mensen met een BIG-registratie. Is bij een Thomashuis ook niet nodig. Ook dat vinden ze allemaal flauwekul.
    En zo is onze dochter de vernieling in geholpen. Niks viel er te controleren, iedereen deed maar wat.
    Van een zorgechtpaar wordt affiniteit gevraagd, zo’n echtpaar neemt voor de vorm een gediplomeerde aan voor hoogop een paar uur per week en verder zijn ze groot-afnemer van stagiaires.
    En daar gaat dat het PGB naar toe. € 90.000,— per jaar.
    DDN en Thomashuizen benaderen je als jehova’s-getuigen. Trap je in hun wervingspraatje dan wordt je het paradijs beloofd. Dan behoor je tot de uitverkorenen. 118 huizen x 8 cliënten = 944 uitverkorenen.
    Hoe weinig zijn dat er op alle gehandicapten ??? Maar DDN zijn de redders van de doelgroep. Tenminste, dat verbeelden ze zich, met hun kouwe aardappel in hun keel in hun dure pand in Gouda.
    Weinig overhead, daar pochen ze ook mee.
    Wel eens geteld hoeveel mensen er op dat kantoor in Gouda zitten voor die 944 mensen? Heel veel overhead dus.
    En dan zie je zo’n tv-programma en het enige wat ik dan denk: waarom wordt er bezuinigd op de verkeerde plaatsen. Waarom komt het niet terecht bij de cliënten die door DDN worden uitgekotst?
    Onze dochter, ik blijf het zeggen, heeft het ternauwernood overleeft en wordt nu doodgezwegen. Zelfs niet het fatsoen om haar medisch dossier te retourneren. Meneer Loek Winter en consorten willen er nl geen tijd in steken. Stelletje smeerlappen zijn het.

  21. Anonie2018
    Deze bevriende Thomashuis dames en heer
    Hebben een eigen fb vriendenclub
    Speciaal en met elkaar reageren ze op fb van de instelling zoals genoemd. Ook gezamenlijk bij het zorgadviesburau.
    De ddn word al enkele jaren hierdoor in een soort van een gezellig onder onsjes steeds genoemd en geschaad.

  22. Beetje jammer als je reageert met Anoniem, dat geeft al een beetje aan dat er wat te verbergen is. En ten aanzien van de Thomashuizen is dat wellicht ook zo. Maar dat zullen de komen weken wel blijken als Ex ondernemers zich moeten verantwoorden.

  23. Zelfs de vrienden van DDN (anoniem2018) hebben geen idee waar ze het over hebben. Dhr.van Kolk ben ik weleens tegengekomen op fb, de anderen zijn mij totaal onbekend. Jammer, zou de rest best wel willen kennen ?

  24. A Noniem 2 blijft van mening dat de politiek moet stoppen met het gedogen van de Thomashuizen, pas wanneer zij voldoen aan de regels waarin laat ik het zomaar zeggen, de grotere erkende instellingen moeten voldoen , kunnen wij onze kinderen weer veilig laten wonen in een Thomashuis.
    Nu zijn het onveilige huizen, je kind word gekaapt en naar de inzichten van een Thomashuis beheerder een leven geboden, eigen regie raakt helemaal weg. En Moeders worden uitgeschakeld. Het gaat zover dat de huisarts van een Thomashuis word wijs gemaakt dat Moeder overspannen is, en dat gebeurd al snel na het gaan wonen in een Thomashuis. Dus al die mooie verhalen zullen in enkele gevallen waar zijn, maar de rotte appelen aan de boom zijn dodelijk. En overstappen naar een betere opvang is keihard je rechten opeisen, ons is het gelukt , maar ik gun dit niemand. Vandaar dit zorgen stukje.En de inspectie weet hier ook geen raad mee, is in en in triest, steun is daar niet te verwachten. Of misschien komt het nog, ik houd U op de hoogte. Onze kinderen verwachten optimale bescherming van de inspectie.

  25. Beste lezer
    Alweer een heleboel onzin hierboven met betrekking tot een aantal thomashuizen. Ik ben al ruim vier jaar zeer betrokken bij het huis waar Nederlof het over heeft.
    Het eerst jaar had dit huis het zwaar door een ernstig ongeluk van een van de zorgondernemers. Dit heeft een aantal ouders afgeschrokken. Want het verliep niet makkelijk. Geen enkel nieuw Thomashuis is vanaf dag een georganiseerd.
    Huis is vanaf het begin geteisterd door laster. Persoonlijke vete?
    De giftige laster heeft later nog meer mutaties veroorzaakt.
    Betrouwbare bron (enige) is het zorgkantoor en externe deskundigen die daar in regelmaat over de vloer komen.
    En die keuren het. En het is altijd als goed, professioneel en deskundig beoordeeld.
    Baxters toedienlijsten en dubbel afgesloten medicijnkosten, van begin af aan. Opgeleid personeel, dat elk jaar op verschillende thema s word bijgeschoold. Een groot team van gemiddeld acht vaste geschoolde medewerkers die grotendeels langer dan 4 jaar werkzaam zijn voor dit huis. Leerlingen die voor dat de scholen het jaarlijks goedkeuren als stage adres, met vlag en simpel slagen, jaar in jaar uit.
    De zorgondernemer is VIG. Die titel geniet automatisch bescherming van de BIG, en hoeft dus niet apart geregistreerd.
    Het huis maakt gebruik van deskundigen als O.a. diverse orthopedagogen, een psychiater, een psycholoog en meerdere AVG artsen door de jaren heen. Allen komen geregeld aan huis.
    Personeel dat in bijzijn van ouders de benen scheert in de huiskamer/ open keuken is niet in te denken en een
    Waarschijnlijk een lachwekkend hersenspinsel, met drie badkamers ter beschikking.
    De uitzendingen, met name de een na laatste, van Beau van ErvenDoorn
    Zijn al achterhaald door getuigenverklaringen van (ex)bewoners die heel andere ervaringen hebben. Heel jammer, maar in bijzijn van camera s zul je nooit de complete waarheid zien.
    Nederlof moet zich maar eens achter de oren krabben waarom het nog steeds zo is dat zij zich niet gehoord voelt.
    Met een huis vol meer dan tevreden ouders van bewoners , logees en dagbesteders is het te gek voor woorden dat dit huis zo word gekraakt.
    ARGO en ISO proof en zeer toegankelijk transparant huis waar iedereen die binnenkomt over de schouders mee kan kijken.
    Dit is mijn recensie.
    Joy Strang

  26. Nederlof heeft zich eens achter de oren gekrabd en……voelt zich wel degelijk gehoord. Hans van Putten is bij ons thuis geweest, met Loek Winter hebben we koffie gedronken bij Van de Valk. Bloemen gekregen van DDN.
    Directie heeft ook volmondig toegegeven dat de Thomashuizen niet geschikt zijn voor de doelgroep waartoe onze dochter behoort.
    Waarom blijf ik dan ageren tegen bepaalde Thomashuizen ?
    Dat kan alleen maar begrepen worden door mensen die in dezelfde omstandigheden hebben gezeten. Niemand anders zal kunnen begrijpen hoeveel verdriet je kunt hebben wanneer je je realiseert dat je kind 27 maanden lang niet heeft kunnen slapen van de hongerpijn. Dat gun je niemand.
    Bovenstaande Joy heeft al 4 jaar contact met het bertreffende TH. Onze dochter is 2 jaar weg. Zouden we elkaar dus 2 jaar moeten hebben meegemaakt. Maar de naam zegt mij niets.
    Joy legt uit hoe het zit met personeel, stagiaires en specialisten.
    Dan nu ook graag uitleg hoe het kan dat onze dochter kilo’s is afgevallen. Graag uitleg waarom ze werd volgestopt met paracetamol.
    Vanaf de dag van vertrek uit Assendelft heeft ze NOOIT meer paracetamol gehad en is 13 kilo aangekomen.
    Vertel mij maar hoe dat kan!
    De zaak had dus allang afgesloten kunnen zijn wanneer er maar één keer een excuus zou zijn gekomen van de ‘zorg’ondernemer.
    Dat ze ook nog het medisch dossier van onze dochter te grabbel gooien en weigeren terug te sturen maakt het er niet simpeler op.
    Gelukkig heb ik heel veel berichten in bezit over die 27 maanden waarin regelmatig melding wordt gedaan van de misstanden. Het is dus niet iets wat pas achteraf ter sprake is gekomen. Ben daar altijd eerlijk in geweest.
    Jammer genoeg ben ik niet slim genoeg om de screenshots van deze berichten te delen op deze site. Daar ben ik niet slim genoeg voor.
    Mocht iemand ze willen lezen? Geef je mailadres en ik stuur het op.
    Verder wens ik iedereen die het wel goed heeft in een TH een gelukkig leven.

  27. Zie mijn reactie van 11 januari 2018. Landelijk meldpunt, doet die wat?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *